Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

By the Sea (2015)



 
Όσο θέλει τέχνη για να μεταμορφώσεις το τίποτα σε κάτι, άλλο τόσο θέλει για να κάνεις το κάτι τίποτα. Η Angelina Jolie είχε κάτι στα χέρια της με το «By the Sea». Είχε απόλυτη δημιουργική ελευθερία. Είχε τον σύζυγο της εν ζωή πρόθυμο να υποδυθεί τον σύζυγό της στην οθόνη, παρέχοντας της έτσι μια καταπληκτική ευκαιρία, ώστε να εκτεθούν αμφότεροι και να προκύψει μια έξοχη, ειλικρινής φιλμική κατάθεση πάνω στον κοινό βίο. Δεν εννοώ να εκθέσουν αυτούσια την προσωπική τους ζωή, αυτό αφενός θα ήταν εσωστρεφές κι αυτάρεσκο, αφετέρου θα ικανοποιούσε μόνο την κουτσομπολίστικη περιέργεια μερίδας του κοινού. Εννοώ να αντλήσουν υλικό από τις κοινές τους εμπειρίες και, εκμεταλλευόμενοι και την Εικόνα τους, να πλάσουν κάτι, που να αφορά άμεσα κι εσένα κι εμένα, να αναφέρεται σε όσα μοιραζόμαστε. Είχε επίσης τεχνικό επιτελείο πρώτης γραμμής, είχε και τον Gabriel Yared στην μουσική, που όσα απαιτούνται από αυτόν στο φιλμ, τα κάνει στον ύπνο του. Μπορούσε επίσης, εκμεταλλευόμενη το σεναριακό εύρημα του νεαρού ζευγαριού, τις περιπτύξεις του οποίου παρακολουθούν οι ήρωες από την κλειδαρότρυπα, να στοχαστεί πάνω στην τραγική προσπάθεια δύο ανθρώπων να ανασυνθέσουν το παρελθόν, πασχίζοντας να επαναφέρουν μαζί του και την καλύτερη εκδοχή, όσων βιώνουν σε ένα ουδέτερο παρόν.


Αντ΄ αυτού η Jolie κάνει μια μυστικοπαθή ταινία για ένα ζευγάρι, του οποίου η σχέση φαίνεται να έχει θρυμματιστεί από κάποια απροσδιόριστη τραυματική εμπειρία. Χτίζει την ταινία της πάνω στο μυστικό, η αποκάλυψη του οποίου σε έναν ιδανικό κόσμο θα έφερνε την δραματική κορύφωση. Μόνο που όταν αυτή έρχεται και μαθαίνεις τί είναι εκείνο, που τους ταλαιπωρεί, δεν μπορείς παρά να αναφωνήσεις ένα αβίαστο «ε και;» ή ακόμα κι ένα μεγαλοπρεπές «αν είναι δυνατόν».


Εκτιμάς την αφοσίωση του Brad Pitt, που στέκεται συνέχεια στο πλευρό της και φαίνεται να σκάβει βαθιά για να βγάλει εκείνο, που προκύπτει στο πανί. Εκτιμάς και την σινεφιλία του εγχειρήματος, που αισθητικά αναπαράγει επιτυχώς τις κινηματογραφικές αναφορές του. Μόνο που εκείνες είχαν ιδέες στον πυρήνα τους, κι ας έλεγε ο Welles ότι θα ταίριαζαν καλύτερα στα κάδρα ενός μουσείου, παρά στην οθόνη του σινεμά. Το «By the Sea» είναι πιο κοντά σ’ αυτό που περιέγραφε ο Welles. Μόνο που κι ένας καλός πίνακας ζωγραφικής κρύβει ιδέες μέσα του. Αυτό εδώ, όσο όμορφο κι αν είναι να το κοιτάζεις, δεν μιλά για τίποτα. Και είναι ακριβώς αυτό. Ένα όμορφο τίποτα.


Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

ΤΑ ΖΩΔΙΑ από τον Τζουζέπε Τζανετάτο #1




Kριός: Ξεροκέφαλε Κριέ, ήρθε η ώρα να γίνεις ρεαλιστής και να αποδεχτείς κάποια αδιαμφισβήτητα πράγματα, όπως το ότι η γη δεν είναι επίπεδη ή ότι όσο και να κουνάς τα χέρια κάτω από τον στεγνωτήρα στις τουαλέτες των μαγαζιών, στο τέλος θα τα σκουπίσεις στο παντελόνι.
 
Ταύρος: Ζηλιάρικα αρσενικά ταυράκια τελευταία σας κατακλύζουν υποψίες ότι το ταίρι σας δεν τιμά τους όρκους πίστης, που έχει δώσει. Δεν υπάρχει λόγος να χάνετε τον ύπνο σας άλλο. Το κάνει. Μπορείτε λοιπόν να λάβετε τα μέτρα σας και να της δώσετε το τηλέφωνο μου. Είναι 6944814Ε90.

Δίδυμοι: Βοηθά πολύ την ψυχική σας ισορροπία, που πηγαίνετε στην άνοδο της Κηφισίας με φορά προς τον Πύργο των Αθηνών και αναρωτιέστε, γιατί πηγαίνουν όλοι ανάποδα, ενδεχομένως όμως να βοηθά λιγότερο την σωματική σας ακεραιότητα. Σκεφτείτε μήπως τελικά δεν έχετε πάντα δίκιο. Σκεφτείτε. Χαχαχαχα. Που πάω και τα βρίσκω, ο ατιμούτσικος. 

Καρκίνος: Η κατάθλιψη των Χριστουγέννων χτυπά την πόρτα σου, καρκινάκι μου γλυκό. Μπορείς να διπλοκλειδώσεις την πόρτα, να περάσεις τους τέσσερις σύρτες, να στερεώσεις έναν καναπέ από πίσω και να φωνάξεις την αστυνομία, μα εκείνη θα τρυπώσει από την χαραμάδα. Φίλεψε την ένα μελομακάρονο και παίξε σκραμπλ μαζί της.

Λέων:  Φανταστικές προμηνύονται οι φετινές γιορτινές  ημέρες για εσάς, λιονταράκια μου περήφανα . Το τετράγωνο του Ήλιου με τον Πλούτωνα ενδέχεται να κλείσει έναν κύκλο στα σπουδαστικά σας, ορίζοντας νέες προδιαγραφές ή μια καινούργια πορεία. Μπορεί επίσης να κλείσει ένα τραπέζιο ή ένα ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο. Για σκεφτείτε το.

Παρθένος: Τώρα θα σας έλεγα να αποταμιεύσετε, γιατί ακολουθεί δύσκολη οικονομική περίοδος, αλλά είστε το κατεξοχήν ζώδιο του οποίου οι εκπρόσωποι θα έπρεπε να έχουν το πρόθεμα Μακ στο επώνυμο τους, οπότε έχετε κάνει ήδη τις οικονομίες σας. Χώρια που για εσάς είναι πάντα δύσκολη οικονομική περίοδος.

Ζυγός:  Κάποιες μέρες θα είσαι χαρούμενος και κάποιες λυπημένος. Πολλά μεσημέρια θα φας κανονικό φαγητό, κάποια όμως θα φας ένα τοστάκι. Μερικά απογεύματα θα βγεις έξω και μερικά θα μείνεις μέσα. Τα περισσότερα βράδια θα ξυπνήσεις για να πας τουαλέτα, το ένα όμως ίσως όχι. Λάβε τα μέτρα σου.

Σκορπιός: Περνάτε την καλύτερη φάση της ζωής σας και δεν σας χωράει το σπίτι σας, με αποτέλεσμα το τελευταίο να βρωμοκοπάει κλεισούρα. Την επόμενη φορά, που θα βγείτε, αφήστε ανοιχτό το υγραέριο, για να αρωματιστεί ο χώρος. Προσοχή. Όταν γυρίσετε, μην ξεχάσετε να ανάψετε ένα τσιγάρο, προτού μπείτε.

Τοξότης: Η χαρακτηριστική σας αφέλεια σας κάνει ιδιαίτερα αγαπητούς, αλλά βλάπτει τα οικονομικά σας. Ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσετε να παίζετε εκείνο το διασκεδαστικό παιχνίδι, που σας ρωτά ο άλλος να βρείτε ποιον αριθμό έχει σκεφτεί από το 1 ως το 10.000 για 50 ευρώ κι εσείς ,περιέργως, πάντα χάνετε.

Αιγόκερως: Ανεξάρτητα με εκείνο που πιστεύετε δεν χάνετε περισσότερες τρίχες την μέρα από τον μέσο άνθρωπο. Για να το διαπιστώσετε, μαζέψτε κάθε τρίχα που χάνετε από το πρωί που σηκώνεστε,  τοποθετήστε την σε ένα κασελάκι και το βράδυ, πριν κοιμηθείτε, μετρήστε όσες έχουν μαζευτεί. Επαναλάβατε καθημερινά. Τέλεια. Είστε κι επισήμως ψυχωτικοί.

Υδροχόος: Σας την δίνει να σας αδικούν για ένα σωρό πράγματα. Περισσότερο από όλα όμως σας εκνευρίζει, που σας αποκαλούν drama queen, παρά την ολύμπια ψυχραιμία σας, όπως τότε που ρίξατε κατά λάθος στο κοτόπουλο δεντρολίβανο αντί για εστραγκόν και πετάξατε τον φούρνο από το μπαλκόνι.


Ιχθύς: Σας έχει ταλαιπωρήσει αφάνταστα να ξυπνάτε τα πρωινά με πονοκέφαλο ακόμα και τις μέρες που έχετε κοιμηθεί όσο πρέπει. Η λύση είναι να μην κοιμάστε καθόλου. Έτσι θα έχετε ζαλάδα, ναυτία, αρρυθμίες, προβλήματα όρασης, αστάθεια κι αδυναμία στα άκρα και θα ξεχνάτε ότι έχετε πονοκέφαλο.





Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Χαμένοι στη Μετάφραση #16





Με μεγάλη μας χαρά διαπιστώνουμε κάθε Πέμπτη, πως έχει επανέλθει για τα καλά στον χώρο της ελληνικής διανομής η μόδα της απόδοσης στα ελληνικά των ξενικών τίτλων  με σκωπτικούς τίτλους, τίτλους που παραπέμπουν σε παλιότερες επιτυχίες και τίτλους με ατάκες που στόχο έχουν να τραβήξουν το ελληνικό κοινό .

Σε συνέχεια λοιπόν του θεάρεστου έργου της ελληνικής διανομής και σε αντιστοιχία των  προηγούμενων σχετικών αναρτήσεων, ο cinetairos δίνει ανάλογους ελληνικούς τίτλους στις ταινίες του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου, με βάση πάντα των προγραμματισμό των εγχώριων εταιριών.






Legend – Ένα Δίδυμο Καθίκι
  
Miss you Already – Άρρωστη για Σένα

MargueriteΓατόφωνη, Μια Αληθινή Ιστορία

El Club Παπάδες εν Δράσει

Τhe Peanuts MovieΟ Σνούπι και η Απίθανη Τρελλοπαρέα

SpectreΤΖΕΗΜΣ ΜΠΟΝΤ, ΠΡΑΚΤΩΡ 007 – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΚΥΒΕΡΝΟΧΩΡΟΣ

Son of SaulΤα Αίσχη των Γερμανών

Love the CoopersΤα πιο Γλυκά Χριστούγεννα

Tale of Tales – Παραμύθι Δίχως Έλεος

The End of the Tour – Να Γραφιάς, Να Μάλαμα

DheepanΝτιπάν, Εκείνος που δεν Κοίταξες

Chevalier Είναι…Επικίνδυνη η Τρέλλα τους

Bridge of SpiesH Λίστα του Στάλιν

The Hunger Games: MockingjayPart 2 – ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ, Ο ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

AsphalteΗ Πολυκατοικία

99 HomesΘα μου Κλείσεις το Σπίτι

CarolΟι Πονηρές Περιπέτειες της Κάρολ

Ουζερί Τσιτσάνης – Bouzouki and Love

Mune, Le Gardien de la Lune – Φεγγάρι Μάγια μου Κανες

The ProgramΛανς Άρμστρονγκ, ο Άνθρωπος που Κορόιδεψε τον Κόσμο

The Pearl ButtonΤα Αίσχη του Πινοσέτ

GoosebumbsΒοήθεια, τα Τέρατα Ξυπνήσαν

Mustang Τούρκικο Κωσταλέξι, η Ταινία-ΣΟΚ

By the Sea – Στο Κρεβάτι με την Αντζελίνα

The Good Dinosaur Ο Καλόσαυρος (Can’t beat that, παραδίνομαι)

The Referee – Το Κοράκι

The Fool – Ο Βλακέντιος

Star Wars: The Force AwakensO Πόλεμος των Άστρων: Η Αυτοκρατορία Ξαναχτυπά

Τhe AssassinΜακελειό στο Βασίλειο της Άπω Ανατολής

JoyΟδηγός Καθαριότητας

The Little PrinceΟ Μικρός Πρίγκιπας, Ολοζώντανος στην Οθόνη!!!

In the Heart of the Sea Μόμπυ Ντικ: Η Αλήθεια πίσω από τον Θρύλο

Μia MadreΛατρεμένο μου Ημερολόγιο






Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Νανούρισμα






Το νανούριζε. Τέσσερα αγόρια είχε αναθρέψει αυτή η κούνια κι ετούτο ήταν το πέμπτο στη σειρά. Τα χέρια της είχαν σκευρώσει κι απ’ το βλαστάρι της το πρώτο μέχρι τούτο εδώ η ρώμη τους είχε ξασθενίσει, μα το κουνούσε. Δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Κανείς στο χωριό δεν της το ’χε τόσο μεγάλη να πιάσει και πέμπτο παιδί, κανείς δεν της το ‘χε και να το γεννοβολήσει. Και τώρα κανείς άλλος δεν ήταν εκεί, για να το κοιμήσει. Έξω λυσσομανούσε ο άνεμος και θρόιζαν τα φύλλα κι έτριζαν τα παντζούρια. Το φως τρεμόπαιξε λες και σκοτάδι πέρασε το κατώφλι. Σταμάτησε να τραγουδά, έγειρε το κεφάλι της δεξιά και τον είδε. Ψηλός κι αδύνατος ήτανε, με γένια περιποιημένα κι όμορφος στην θωριά. Όχι όπως τον κάμωναν οι ιστορίες των παλιών.
«Πρέπει να πηγαίνουμε», της είπε. «Είναι η ώρα»

 Το παιδί στην κούνια έμπηξε τα κλάματα. Εκείνη άνοιξε το στόμα της. «Όχι. Όχι, ακόμα. Το νανουρίζω. Αν πάψω τώρα, θα κλαίει όλη νύχτα το έρμο, μάτι δεν θα κλείσει. Άσε με να το κοιμήσω πρώτα κι έπειτα. Άσε με να το ησυχάσω».

‘Επαψε να λυσσομανά ο άνεμος, έπαψαν τα φύλλα να θροϊζουν, έπαψαν και τα παντζούρια να τρίζουν, έπαψε και το ρολόι του τοίχου να χτυπά. Ο άντρας έγνεψε καταφατικά και κάθισε στο σκαμνί, αντάμα της. Η μάνα γύρισε στο παιδί, του χαμογέλασε, του είπε να σωπάσει κι έπιασε το τραγούδι από κεί που το’χε αφήσει. «Ελμά βερίπ αβρούτ τουγούμ, κοιμάται όπου να το χαρώ και να το διω μεγάλο και να το διω της παντρειάς και ακόμα πιο μεγάλο.» Το παιδί αποκοιμήθηκε. 

Ποτέ του δεν είχε ματακούσει αυτό το νανούρισμα. Το παγωμένο βλέμμα του στιγμή δεν έπαψε να την καρφώνει. Σαν βεβαιώθηκε πως το παιδί δεν σάλευε, γύρισε κι εκείνη και του το ανταπέδωσε, μα στο δικό της δεν φώλιαζε η παγωμάρα, μον’ όλου του κόσμου η ζεστασιά.

«Θα’ναι καλότυχο;», τον ρώτησε κι απόκριση του λαχταρούσε.

Στο πάτωμα έριξε το βλέμμα του. Τα όσια και τα ιερά ποτέ του δεν τα είχε πατήσει. Όλα γίνονται όπως τους πρέπουν, αυτό είναι το σχέδιο. Μα το σχέδιο σε τί θα το εμπόδιζε, αν έδινε απάντηση σ’αυτό που τον ρωτήξαν; Μήπως κι ετούτη η λαχτάρα δεν ήταν όσια και ιερή;  

Άνοιξε το στόμα του κι ήχος γλυκός πετάχτηκε από μέσα. «Στα πέντε του δυο δάχτυλα απ΄ το δεξί του πόδι θα χάσει από την παγωνιά. Στα δεκατέσσερά του το πρώτο του φιλί κι αυτή είναι που θα παντρευτεί. Ολημερίς στο λιοπύρι θα τυρρανιέται, μα εκείνη το βράδυ θα μερώνει κάθε του έγνοια. Θα χάσουνε το πρώτο τους παιδί, θα χάσουν και το δεύτερο. Στέρφα θα την φωνάζει το χωριό κι αυτός στα χέρια θα πιάνεται με όποιον την κακολογά. Και τρίτο παιδί θα πιάσουνε, μα η ώρα που θα γεννήσει η νύφη σου, είναι και η ώρα, που θα φύγει. Μόνος του θα το μεγαλώσει το παιδί. Ποτέ του δεν θα παραπονεθεί, κανείς λόγο κακό για αυτόν δεν θα μηνύσει. Γυναίκα άλλη ούτε που θα κοιτάξει. Μηνά θα το βγάλει, ωσάν τον άντρα σου. Στα δεκαοκτώ του ο Μηνάς θα πάει στην πόλη. Θα γίνει παιδίατρος καλός, θα παντρευτεί στα εικοσιεπτά και θα του κάνει δύο εγγονάκια, την Αγνή και την Φόνη. Η Φόνη άρρωστη θα γεννηθεί και δεν θα κλείσει τα τέσσερα. Η Αγνή θα ανεβαίνει τις Κυριακές και θα τον βλέπει. Σαν παιδί θα παίζει μαζί της. Στα εξηνταεπτά του είναι να φύγει. Μια νύχτα σαν αυτή. Θα πει μια ιστορία στην Αγνή κι ύστερα θα της τραγουδήσει κείνο το νανούρισμα, που τώρα τραγουδούσες. Σαν κοιμηθεί η Αγνή, θα πάει στην κουζίνα να κάνει χαμόμηλο  και τότε θα ανταμώσουμε». Αυτά είπε κι έπειτα σώπασε.

Η μάνα δεν σάλεψε για λίγο. Στράφηκε στο βλαστάρι της κι ύστερα ξανά σε εκείνον. «Καλότυχο θα’ναι», ψέλλισε και τον φίλεψε ένα χαμόγελο. Έπειτα σηκώθηκε, φόρεσε το μαντίλι της με χάρη που πέντε κυρίες της πρωτεύουσας μαζί δεν θα την φτάναν και τον ζύγωσε. Να ’ταν δάκρυ αυτό στο πρόσωπο του;

Άρχισε ο άνεμος να λυσσομανά, τα φύλλα να θροϊζουν και τα παντζούρια να τρίζουν. Έφυγαν πριν τους προφτάσει η Ανατολή.