Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

The Guard


O Gerry είναι μια περίεργη περίπτωση αστυνομικού. Είναι κολυμβητής ολυμπιακών προδιαγραφών. Όταν γυρίζει σπίτι από τη βάρδια του, βλέπει Skolimowski και ακούει Chet Baker. Στο ρεπό του προσλαμβάνει call-girl, που τον ξέρουν με το μικρό του. Στη δουλειά του καταπατά κάθε κανόνα πολιτικής ορθότητας που διέπει τη συμπεριφορά ενός αστυνομικού οργάνου και δε λογαριάζει κανένα. Δεν το κάνει όμως από έλλειψη επαγγελματικής ευσυνειδησίας, όπως διαφαίνεται στην αρχή. Δεν είναι ένας εκ φύσεως ‘κάφρος’, όπως ο Alan του Zach Galifianakis στο The Hangover. Η προκλητική του συμπεριφορά είναι μηχανισμός άμυνας. Όπως ο Stallone στο Copland αναπτύσσει μια παθητική συμπεριφορά, αποδεχόμενος την αδυναμία του να αλλάξει το νοσηρό, διεφθαρμένο περιβάλλον στο οποίο κυκλοφορεί καθημερινά, έτσι κι αυτός αναπτύσσει μια αντισυμβατική συμπεριφορά, για να μην χάσει τα λογικά του. Είναι ένας ‘κοιμώμενος’ τιμωρός, μόνο που δεν το ξέρει ακόμα.


Το set-up της ιστορίας δίνει την αίσθηση ότι πρόκειται να παρακολουθήσουμε ένα buddy movie. Γρήγορα όμως διαπιστώνουμε ότι ο χαρακτήρας του Don Cheadle είναι συμπληρωματικός στη δράση. Ότι το The Guard είναι μια ταινία για τον Gerry του Brendan Gleeson. Για το ‘ξύπνημά΄ του από τον λήθαργο, το οποίο υπομονετικά προετοιμάζει η πορεία της δράσης. Και όταν αυτό έρχεται, όταν ο Gerry δεν έχει πια τίποτα να χάσει κι αποφασίζει να πάρει μόνος την κατάσταση στα χέρια του, εκεί το φιλμ πια μετατρέπεται σε ένα αστικό western, σε ένα εξαίρετο δείγμα της αντρικής κινηματογραφικής εποποιίας και ο Gerry κερδίζει με το σπαθί του μια θέση ανάμεσα στους επιφανείς άνδρες, που κοσμούν την πινακοθήκη χαρακτήρων αυτού του σινεμά.


Το σενάριο και την σκηνοθεσία υπογράφει ο John Michael McDonagh, αδερφός του Martin McDonagh του In Bruges. Εκτός από τον ίδιο πρωταγωνιστή, οι δύο ταινίες μοιράζονται αρκετά κοινά στοιχεία. Μοιράζονται το ίδιο βιτριολικό χιούμορ, με εμπνευσμένους κωμικούς διαλόγους, πλούσιους σε θανατηφόρες ατάκες, ερμηνευμένους με αψεγάδιαστο timing από τους πρωταγωνιστές. Εξελίσσονται αμφότερες σε ένα παρεμφερές, ατόφια κινηματογραφικό σύμπαν. Στην τρίτη πράξη δε, το θέαμα περνά σε ένα καθαρά υπερβατικό επίπεδο. Επίσης και στις δύο η γεωγραφία επιβάλλει την ατμόσφαιρα. Στο In Bruges έχουμε μια διάχυτη μεταφυσική αύρα, προϊόν της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής και της έντονης παρουσίας του θρησκευτικού στοιχείου στην πόλη. Εδώ, στο ωχρό και μουντό ιρλανδικό τοπίο, σχεδόν σε κάθε σκηνή παραμονεύει μια υπόγεια μελαγχολία.


Αυτή η δραματική διάσταση είναι που κάνει το απολαυστικό σινεμά των αδερφών McDonagh, να ξεχωρίζει από ‘εξυπνακίστικες’ βρετανικές crime comedies τύπου Guy Ritchie. Αυτή και η πιο παραδοσιακή σκηνοθετική προσέγγιση, μακριά από το εξεζητημένο και συχνά επιδειξιομανές σκηνοθετικό στυλ του Ritchie. Μη μας παρεξηγήσετε, μια χαρά περάσαμε με το Lock, Stock and Two Smoking Barrels, μια χαρά περάσαμε και με το Rocknrolla. Απλώς τα προαναφερθέντα φιλμ βαδίζουν στα μονοπάτια ενός καθαρά ανδρικού genre. Και, πείτε μας συντηρητικούς, πείτε μας ακόμα και γραφικούς, μα πιστεύουμε ότι οι σκηνοθετικές φιοριτούρες , τα ‘φρου φρου’ και τα ‘αρώματα’, αν και τέρπουν πρόσκαιρα τις αισθήσεις, δεν συνάδουν με τη φύση του τελευταίου.



Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Μπορεί ένα κείμενο να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο?


Η απάντηση είναι 'ναι' όταν πρόκειται για τον οδηγό των ταινιών της σεζόν 2011-2012 που φέρει την υπογραφή του ανεπανάληπτου, του ασυναγώνιστου, του ασυγκράτητου, του ανερμάτιστου, του ανερυθρίαστου, του ανεπηρέαστου, του πολυαγαπημένου σας Γιάννη Βασιλείου! Ο οδηγός των ταινιών της νέας σεζόν είναι γεγονός και μπορείτε να τον διαβάσετε αποκλειστικά στο www.cinemanews.gr! Πρόκειται για ένα μοναδικό κείμενο που προτρέπει τον αναγνώστη να κάνει το καλό και να το ρίξει και στο γιαλό! Ένα ανεπανάληπτο έπος που, αν είχε διαβάσει ο Καλιγούλας, η ταινία του Tinto Brass θα θύμιζε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.



Κάντε κλικ στο παρακάτω link και γνωρίστε την ηδονή του δρόμου της αρετής ή μείνετε σκατόψυχοι και γερο- Λαδάδες για πάντα! Κάντε κλικ στο παρακάτω link τώρα! Κάθε φορά που κάποιος δεν κάνει κλικ στο παρακάτω link, ένα εργοστάσιο υποδημάτων με εργάτες 7χρονα αγοράκια κάπου στον κόσμο ανοίγει. Θρυλείται δε, ότι ένα βράδυ πριν πάει στο Fords Theater , ο Αβραάμ Λίνκολν είχε μπει στον cinetairo και δεν έκανε κλικ στο παρακάτω link. Κάντε κλικ για το καλό σας...


http://www.cinemanews.gr/v5/season2012/index.php


Έγραψαν για τον ‘Οδηγό των ταινιών της σεζόν 2011-2012’ του Γιάννη Βασιλείου:


Μετά από αιώνες αυτά που θα έχουν μείνει από το σύνολο της ανθρώπινης Γραμματείας είναι το ‘Δεκαήμερο’ του Βοκκάκιου, η 'Πολιτεία’ του Πλάτωνα, ο 'Αγών Μου' του Χίτλερ, το ‘Δέκα Ετών Διαζευγμένη’ της Ντελφίν Μινουί και ο 'Οδηγός των ταινιών της σεζόν 2011-2012' του Γιάννη Βασιλείου
New York Voyeur



Ένα μικρό κείμενο για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο κείμενο για την ανθρωπότητα
Kingdom


Παλιά για να πλησιάσουν τα αγριοκάτσικα, κρυβόμασταν πίσω από ένα πουρνάρι και τους κάναμε ‘μπε’. Τώρα τους διαβάζουμε αποσπάσματα από τον 'Οδηγό των ταινιών της σεζόν 2011-2012' του Γιάννη Βασιλείου
Κυνηγεσία και Κτηνοβασία


Ακόμα ένα προκλητικό κείμενο του διαβόητου εγκάθετου των γνωστών-αγνώστων σκοτεινών κύκλων αμερικανικών συμφερόντων, που προπαγανδίζει ύπουλα τα ουτιδανά σκευάσματα των μηχανισμών της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του Κεφαλαίου και υπονομεύει το λαϊκό κίνημα. Λέμε ΟΧΙ στο μανιφέστο του νεοφιλελευθερισμού και της εξαθλίωσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Λέμε ΟΧΙ στο δεξιό παραλήρημα του γνωστού αυτού φερέφωνου της πλουτοκρατίας και των αστικών κομμάτων. Λέμε ΟΧΙ στα καμπόικα και τον Τζέμης Μποντ, που αναπαράγουν τις θεωρίες, που ταυτίζουν το φασισμό με τον κουμμουνισμό. Απευθύνουμε κάλεσμα στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα να κλείσουν τα αυτιά τους στις αντικουμμουνιστικές κραυγές και να συσπειρωθούν, για να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία. Ο κουμμουνισμός είναι αναγκαίος και επίκαιρος. Καμία δύναμη δεν μπορεί να κλείσει τον δρόμο στο μέλλον της ανθρωπότητας.
Ριζοσπάστης


Είπαν για τον οδηγό των ταινιών της σεζόν 2011-2012 του Γιάννη Βασιλείου:


Αν ο Γιάννης Βασιλείου είχε γράψει τον ‘Οδηγό ταινιών της σεζόν 2011-2012’ έγκαιρα, θα είχα ρημάξει τα σπληνάντερα και τα κοκκορέτσια.
Μαχάτμα Γκάντι


Κάποια μέρα ένας νεαρός γόης θα γράψει τον οδηγό των ταινιών της σεζόν 2011-2012 και θα κάνει τους πλούσιους γενναιόδωρους, τους πολιτικούς αδιάφθορους, τους δικηγόρους φιλεύσπλαχνους, τους φοροεισπράκτορες ανθρώπους και τον Ουρτάδο να παίξει μπάλα
Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου


Παίρνουμε μια γάτα και την βάζουμε σε ένα κουτί μαζί με μια απίστευτα μικρή ποσότητα του 'Οδηγού των ταινιών της σεζόν 2011-2012' του Γιάννη Βασιλείου και έναν μετρητή γκάιγκερ. Κάθε ώρα που περνά η γάτα μπορεί να έχει διαβάσει τον Οδηγό, αλλά μπορεί και όχι. Οι πιθανότητες να τον έχει διαβάσει ή να μην τον έχει διαβάσει είναι 50%. Οπότε η γάτα στο σύστημα μας και τον έχει διαβάσει και δεν τον έχει διαβάσει. Εμείς ξέρουμε πως, αν ανοίξουμε το κουτί, η γάτα δε θα έχει γράψει δικό της Οδηγό, ούτε θα τον έχει πάρει, θα τον έχει στρίψει και θα τον έχει καπνίσει. Αλλά όχι πάντα.
Έρβιν Σρέντινγκερ


Και του είπα του Βασιλείου «Αγαπούλα θα βάλεις μέσα το Καρνάγκε* και το Τζακετζίν**. Και πρόσεχε μη γίνει καμιά κέντα και δε γράψεις καλές κουβέντες , γιατί σε γάμησα μετά και θα κελαηδάν τα ράδια.»
Αξιοπρεπής παράγοντας του αθλητισμού, το όνομα του οποίου δεν επιτρέπεται να δημοσιεύσουμε


Διονύση με πήρε τηλέφωνο ο Χατζηχρήστος και μου είπε ότι του χρόνου ο Βασιλείου θα πάρει μεταγραφή στο Sight and Sound
Βασιλάκης από Καματερό


Αν ο Καλιγούλας είχε διαβάσει τον ‘Οδηγό ταινιών της σεζόν 2011-2012’ του Γιάννη Βασιλείου, η ταινία μου θα έμοιαζε με το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.
Tinto Brass


Δε μου άρεσε
Ζαν Λικ Γκοντάρ



*=σ.σ. το Carnage

**=σ.σ. το Jack and Jill



Ψηφίζουμε και στο poll πάνω δεξιά