Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

ΧΑΪ ΦΑΪΒ - ΤΟ ΔΕΚΑ ΤΟ ΚΑΛΟ

Με αφορμή την έξοδο (επιτέλους!)του Let the Right One In στις ελληνικές αίθουσες παραθέτω 5 κινηματογραφικά παραμύθια για μεγάλους που πρέπει να έχετε δει οπωσδήποτε!




5. La Cite Des Enfants Perdu (1995) : Το παρανοϊκό δημιούργημα ενός...παρανοϊκού επιστήμονα, αδυνατώντας να νιώσει συναισθήματα κλέβει τα όνειρα των παιδιών. Στο αλλόκοτο και εχθρικό προς τον ανθρώπινο παράγοντα περιβάλλον που εξελίσσεται το φιλμ των Ζαν Πιέρ Ζενέ και Μαρκ Καρό, η τάξη των πραγμάτων θα αποκατασταθεί από ένα μικρό κι έναν τρελό!




4.Sleepy Hollow (1999) : Με το ένα πόδι στα πνευματικά ‘παιδιά’ της αγγλικής εταιρείας Hammer (εταιρεία παραγωγής ταινιών τρόμου που μεσουρανούσε τη δεκαετία του 50 και του 60) και το άλλο στο καρτούν της Ντίσνεϋ ο Τιμ Μπάρτον ζωντανεύει στο σελιλόιντ του Μύθο του Ακέφαλου Καβαλάρη και πλάθει έναν γοητευτικό, αιματοβαμμένο και αξέχαστο εφιάλτη, όπου το δέντρο του Κακού έχει τις ρίζες του βαθιά...




3.Cat People (1941) : Ένα μελαγχολικό παραμύθι καταπιεσμένων πόθων και υποσυνείδητων ενοχών που κινείται γύρω από την Ιρένα, μια αλλοδαπή κοπέλα που πιστεύει ότι είναι βεβαρημένη με μια κατάρα, καταδικασμένη να καταστρέφει οτιδήποτε αγαπά . Η ταινία του Ζακ Τουρνέρ επηρέασε το σινεμά του φανταστικού όσο λίγες, ισορροπώντας αριστοτεχνικά μεταξύ δράματος και σασπένς, σε αντίθεση με το λιγότερο υπαινικτικό και ατυχές ριμέικ της από τον Πωλ Σρέιντερ εν έτει 1982



2. Lost Highway(1995): Για να γλυτώσει από τις Ερινύες ο Φρέντ Μάντισον θα ταξιδέψει μακριά...θα φτάσει στο σημείο να πλάσει μια εναλλακτική πραγματικότητα! Όσο μακριά κι αν τρέξεις όμως, οι Ερινύες θα σε κυνηγήσουν και κάποια στιγμή θα σε βρουν...Το πλέον ανατριχιαστικό και υπνωτιστικό ταξίδι στην χώρα του σουρεαλισμού από τον δημιουργό Ντέιβιντ Λιντς είναι δυστυχώς και το λιγότερο αγαπητό στην πλειονότητα της Κριτικής. Ίσως γιατί έχει την τόλμη (για πολλούς την αυθαιρεσία) στα μισά της διαδρομής να ξεκινά ένα νέο(?) μύθο από την αρχή. Δοκιμάστε να ταξιδέψετε μαζί του, αν έχετε την τόλμη, και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποζημιωθείτε...


.


1. Brazil (1985): Ο Κάφκα στήνει διάλογο με τον Όργουελ, τα animated σκετσάκια του Τέρι Γκίλιαμ για τις ταινίες των Μόντι Πάιθον αποκτούν σάρκα και οστά, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο μεταμφιέζεται σε τρομοκράτη υδραυλικό ...Σε μια περίοδο που οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού καταπίνουν την γλώσσα τους μπροστά στην ολοκληρωτική χρεωκοπία ενός κοινωνικοικονομικού συστήματος που γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά, το πολύπαθο αριστούργημα του Τέρι Γκίλιαμ, όπου ένα σύστημα καταρρέει εκ των έσω δια ασήμαντο αφορμή, αποκτά νέες και τραγικά επίκαιρες διαστάσεις. Το Μπραζίλ υπόσχεται μια κινηματογραφική εμπειρία ζωής σε εκείνους που θα επιλέξουν να ακολουθήσουν το μίτο και να διασχίσουν το λαβύρινθο του, οδηγώντας τους μέσα από ένα απολαυστικό ταξίδι σε ένα σοκαριστικό φινάλε. Ίσως η σημαντικότερη ταινία της δεκαετίας του ’80!

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

ΡΗΣΕΙΣ, ΑΞΙΩΜΑΤΑ, ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ, ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ - CHAPTER THREE / part 2


PREVIOUSLY ON NESTORAS
(που σημαίνει ότι πατάτε πάνω στο λίνκ για να διαβάσετε το πρώτο μέρος του κεφαλαίου.Αυτό σημαίνει ότι θα σύρετε το ποντίκι ως εκεί που γράφει previously on Nestoras και...)


Είχαν κάμποση ώρα που περπατούσαν και πλησίαζαν στην πύλη του τείχους που χώριζε το βασίλειο της Πίνδου από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι δρόμοι του βασιλείου ήταν ερειπωμένοι - ο βασιλιάς Νέστορας είχε μηνύσει στον Πανάγο τον Τελαλώνη, τον βασιλικό τελάλη με την προβληματική άρθρωση που εισπράττει τους φόρους, να αναγγείλει σε όλους τους κατοίκους του βασιλείου ότι πρέπει να μπουν στα σπίτια τους και να κλείσουν πόρτες και παραθύρια, γιατί θα γινόταν μακελειό. Κι έτσι έκανε ο Πανάγος ο Τελαλώνης...<<κτκβας πρμπουν σπιτς θγελιό>>,φώναξε στην κεντρική πλατεία, και κάθε Πινδιάνος έτρεξε πανικόβλητος προς την οικία του, που για τις επόμενες ώρες θα γινόταν το απόρθητο καταφύγιό του


Είχαν φτάσει στην πύλη. Ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου κοντοστάθηκε και απευθύνθηκε στον Κοσταλλέλο με ύφος δυσκοίλιου καπετάνιου που ατενίζει το Μυρτώο πέλαγος πίσω από την τιμονιέρα
<< Εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν καλέ μου Κοσταλλέλο. Υπάρχουν δύο πράγματα που ένας άνδρας πρέπει να κάνει μόνος του. Το ένα είναι να πληρώνει εκπρόθεσμα λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ στα κεντρικά γραφεία στην Ομόνοια και το άλλο να αντιμετωπίζει Σφίγγες. Κι εγώ δεν κρατάω λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ στα χέρια μου...>>
<<Να προσέχετε, ω σοφέ βασιλιά μου. Και αν συμβεί κάτι κακό, να ξέρετε ότι ήταν τιμή μου που σας υπηρέτησα>>, είπε ο Κοσταλλέλος με βουρκωμένα μάτια
<<Μην ανησυχείς>>, γρύλισε ο βασιλιάς, <<δε γεννήθηκε ακόμα η Σφίγγα που θα νικήσει τον Νέστορα, τον σοφό βασιλιά της Πίνδου>>. Και αυτά αφού είπε, έστριψε την πλάτη του και προχώρησε προς την πύλη. Κάτι φώναξε ο Κοσταλλέλος, αλλά δεν έδωσε σημασία. Ήταν προσηλωμένος σε αυτό που θα αντιμετώπιζε σε λίγο.
<<Άνοιξε πύλη!>>, φώναξε όταν έφτασε μπροστά στην πύλη και η πύλη άνοιξε.

Η πύλη άνοιξε και ο Νέστορας πάτησε πάνω στη γέφυρα η οποία εμπόδιζε τους διαβάτες να πέσουν στην τάφρο που προστάτευε το βασίλειο από επιθέσεις Περσών, Φοινίκων, Ιεχωβάδων, πλασιέ κι ασφαλιστών. Ήταν η ώρα που η μάνα του ήλιου τον είχε φωνάξει για φαγητό κι εκείνος ήταν αναποφάσιστος για το αν θα δύσει ή θα παίξει λίγο ακόμα μπάλα με τους φίλους του. Φυσούσε κρύο αεράκι, αρκετά δυνατό για να σηκώνει άμμο και να παρασέρνει εκείνα τα θαμνοειδή πράγματα που θυμίζουν μαλλί της γριάς με σκόνη, που όλοι έχουν δει στα καμπόικα και κανείς δεν ξέρει πως λέγονται. Πουλιά πετούσαν σε χαμηλή απόσταση από το έδαφος. Περιστέρια, κοράκια, γύπες και σταυραετοί (Εδώ να σημειώσουμε ότι αυτά είναι τα είδη που πετούσαν από τα μεγάλα πουλιά, από εκείνα που μπορούμε εύκολα να δούμε. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα πουλιά, τα οποία μπορεί να μην τα δούμε ποτέ μας, όσοι δεν ασχοληθούμε ενεργά με την παρατήρηση πουλιών, αλλά είναι οι αιτίες οι οποίες δημιούργησαν το καθεστώς του Υμηττού σαν σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας, τουλάχιστον σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ένα απ’ αυτά είναι ο Αιγαιοτσιροβάκος. Είναι ένα μικρό πουλάκι, στο μέγεθος σπουργιτιού. Πολύ δύσκολα το βλέπουμε, γιατί κρύβεται πάντα σε θάμνους. Η μόνη ευκαιρία για να το εντοπίσουμε είναι την άνοιξη, όπου...)


Ο βασιλιάς Νέστορας κοίταξε πρώτα δεξιά και μετά αριστερά. Κι όταν γύρισε ευθεία ανασήκωσε το δεξί του φρύδι. Την είχε δει. Στεκόταν μπροστά του στα 30 μέτρα περίπου, στην άλλη πλευρά της γέφυρας.

<<Σφίγγααααααα>>,κραύγασε και σείστηκε η γη σε ακτίνα 7 τετραγωνικών χιλιομέτρων. <<Κάνε στην άκρη να περάσω, απόψε θα σε ξεπεράσω!>>

<< Ποιός αδαής και πράος τολμά να με αψηφήσει πάλι?>>, ανταπάντησε βλοσυρά η Σφίγγα

<< Εγώ! Ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου>>, αποκρίθηκε ατρόμητα ο Νέστορας.

<< Εσύ λοιπόν είσαι ο Νέστορας, ο σοφός αυτός βασιλιάς της Πίνδου? Λένε ότι είσαι αδίστακτος. Έχεις κάνει επίδειξη της σοφίας σου σε νέους και σε γυναικόπαιδα, σε διανοητικά καθυστερημένους και σε κλινικά ηλίθιους, σε υδραυλικούς που σου λένε ότι θα έρθουν να κοιτάξουν το νεροχύτη στις 10 του Μάρτη και εννοούν τον Μάρτη του επόμενου έτους και σε καντηλανάφτες, σε αυτιστικούς και σε λοβοτομημένους, στον Μανώλη Καψή και σε κάποιον άλλο...>>, είπε η Σφίγγα και έξυσε το αριστερό αυτί της με δύο από τα πίσω πόδια της

<< Ναι, αυτός είμαι>>, αποκρίθηκε ο Νέστορας επιδεικνύοντας απειλητικά την οδοντοστοιχία του. <<Και ναι, είμαι αδίστακτος! Έχω κάνει επίδειξη της σοφίας μου σε νέους και σε γυναικόπαιδα, σε διανοητικά καθυστερημένους και σε κλινικά ηλίθιους, σε υδραυλικούς που σου λένε ότι θα έρθουν να κοιτάξουν το νεροχύτη στις 10 του Μάρτη και εννοούν τον Μάρτη του επόμενου έτους και σε καντηλανάφτες, σε αυτιστικούς και σε λοβοτημένους, στον Μανώλη Καψή και σε κάποιον άλλο... και τώρα Σφίγγα θα κάνω επίδειξη της σοφίας μου σε σένα!>>

<< Εντάξει λοιπόν>>, είπε η Σφίγγα με τη συριστική της φωνή που θύμιζε διασταύρωση Αρτέμη Μάτσα με Σπύρο Μπιμπίλα.<< Θα σου κάνω κι εσένα ερωτήσεις. Αλλά να ξέρεις ότι αν απαντήσεις λάθος έστω και σε μία θα σε ρίξω στην τάφρο και θα σε ξεσκίσουν οι λιμασμένοι ρινόκεροι>>

Ο Νέστορας έριξε ένα βλέφαρο στην τάφρο και είδε μέσα στα ελώδη, ακάθαρτα νερά τους ρινόκερους να τον κοιτούν υποχθόνια τρίβοντας τα χέρια τους.

<< Σύμφωνοι>>, γύρισε και είπε στη Σφίγγα. <<Αλλά το νόμισμα έχει δύο όψεις. Αν απαντήσω σωστά σε όλες τις ερωτήσεις θα σηωθείς και θα φύγεις και θα πας να κάνεις τις σφιγγιές σου στην πύλη κάποιου άλλου βασιλείου>>

<<Fair Trade! Για πες μου λοιπόν Νέστορα ποιο είναι αυτό το ζώο που το πρωί περπατάει στα τέσσερα, το βράδυ...>>

<< Άκου να σου πω Σφίγγα.>>, τη διέκοψε ο Νέστορας. << Αν είναι να μου κάνεις ερωτήσεις, ρώτα με κάτι της προκοπής. Ακόμα και η κουτσή Μαρία ξέρει ότι η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ο άνθρωπος.>>

<<Ναι το ξέρω ακόμα κι εγώ>>, είπε χασκογελώντας η κουτσή Μαρια



(Σημείωση από το συγγραφέα: για λόγους οικονομίας, από εδώ και κάτω το κείμενο αποκτά καθαρά διαλογική μορφή)



- Ότι πεις, Νέστορα. Αλλά να ξέρεις ότι εσύ το θέλησες...χμμμ...Χιλιοτρύπητο λαγήνι που νερό σταλιά δεν χύνει

- Το σφουγγάρι

- Σωστό! Ψηλός Ψηλός καλόγερος και κόκκαλα δεν έχει

- Ο καπνός

- Σωστό. ‘Δύο πράγματα είναι άπειρα:το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το πρώτο δεν είμαι σίγουρος’ Ποιός το είπε?

- Σίγουρα όχι ο Κοσταλλέλος

- Σωστό! Ποιος φωνάζει? Ποιος πληγώνει τη σιωπή?

- Σίγουρα όχι ο Ιώαννης ο Καππως,ο μουγγός μου συμβουλάτορας που βρίσκεται πάντα στο σημείο που πρέπει

- Σωστό! Τετραγωνική ρίζα του 3189796

-1786

- Σωστό.Ποιό είναι αυτό το πόκεμον?

- Είναι ο Πίκατσου!

- Σωστό. Τι απάντησε ο Οιδίποδας όταν του είπα ‘της μάνας σου’?

- ‘Της δικιάς μου’’

- Σωστό. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια?

- Ο Κοσταλλέλος 5 με 7 το πρωί

- Σωστό. Για να μπεις μες στο κλαμπ?

- Κάνε ντου!

-Για να ακούσεις το ραπ?

- Κάνε ντου!

- Κου κου ρου κου κού?

- Παλόμα

- Τι τι ρι τι τί?

- Αιγαίο

- Άι άι άι άι άι άι?

- Πουέρτο Ρίκο

- Εθθήρ ποια βιβλική θκορπάς περνώνταθ μέθη?

- Ρουθ δε μιλαθ γιατί τρεκλίδουν οι διακόθοι

- Θωθτό. Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε κι έντεκα και εφτά και έξι και μισό?


Εν τω μεταξύ ο Κοσταλλέλος παρακολουθούσε κρυφά το αφεντικό του να λογομαχεί με τη Σφίγγα, παίζοντας νευρικά με τους ανθρακοειδείς του βοστρύχους και τρώγοντας από το άγχος τα νύχια των ποδιών του – όσα του είχαν απομείνει, καθώς τα υπόλοιπα του τα ειχε βγάλει ο σοφός και φιλεύσπλαχνος βασιλιάς Νέστορας επειδή του σέρβιρε το white russian με γάλα εβαπορέ, αντί για κρέμα γάλακτος.

Έξαφνα ο Κοσταλλέλος είδε έκπληκτος τη Σφίγγα να πηδά εν εξάλλω κατάσταση στην τάφρο. Άκουστηκαν φριχτοί ήχοι, όπως τότε που ο σοφός και ακριβοδίκαιος βασιλιάς Νέστορας τον είχε βάλει σε ένα τσουβάλι με δέκα ψωρόγατες και το είχε δέσει από πάνω, επειδή μαζεύοντας τα ρούχα από το πλυντήριο είχε μπερδέψει μια κάλτσα ανοιχτό μπλε με μια κάλτσα σκούρο γαλάζιο. Έκλεισε τα μάτια με τρόμο κι όταν τα άνοιξε είδε το αφεντικό του να τινάζει την εσάρπα του και να κατευθύνεται προς το μέρος του. Όταν έφτασε ο σοφός και νικητής βασιλιάς Νέστορας είπε με στόμφο στον Κοσταλλέλο τα εξής

<< Στο είχα πει ότι δε γεννήθηκε ακόμα η Σφίγγα που θα νικήσει το βασιλιά Νέστορα και έτσι έγινε. Την τιμώρησα αυτή την αλαζονική Σφίγγα που είχε την απάιτηση να γίνω Σφιγγοκωλάριος>>

<<Μπράβο, ω σοφέ και σφιγγοκτόνε Νέστορα. Μόνο πες μου, γιατί η Σφίγγα πήδηξε στην τάφρο?>>, ρώτησε ο Κοσταλλέλος παίζοντας με τις ανθρακοειδείς βλεφαρίδες του

<<Με ρώτησε : ‘Είμαστε άνθρωποι?’>>

<<Κι εσύ τι της είπες, ω παντοδύναμε Νέστορα και την έκανες στην τάφρο να πηδήξει?>>

<<Της είπα ‘ ή είμαστε χορευτές?’ και δεν ήξερε τι να μου απαντήσει.>>, είπε ο Νέστορας και ξεκίνησε να βαδίζει προς το παλάτι.

Ο πιστός υπηρέτης του ακολουθούσε σκεπτικός. Μερικά λεπτά αργότερα πήρε το θάρρος και ρώτησε <<και τελικά ποιά είναι η απάντηση μεγαλειότατε?>>

<< Αυτό δεν το ξέρω ούτε εγώ πιστέ και μωρέ υπηρέτη μου. Και, μεταξύ μας, κανείς δεν ξέρει την απάντηση. Για αυτό και, όταν κυκλοφορήσει το τραγούδι, θα παραμείνει στις πρώτες θέσεις των charts για αρκετές εβδομάδες>>, είπε ο Νέστορας και προχώρησε μπροστά αφήνοντας τον Κοσταλλέλο ακόμα πιο σκεπτικό και προβληματισμένο

Κι αφού το σκέφτηκε λίγο, χαμογέλασε και έτρεξε να προλάβει το αφεντικό του. Μπορεί να μην κατάλαβε Αθηνά από ότι του είπε το αφεντικό του αλλά ήξερε πως και αυτή η προφητεία κάποια μέρα θα επαληθευόταν, όπως και κάθε άλλη προφητεία άλλωστε...








Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

ΡΗΣΕΙΣ, ΑΞΙΩΜΑΤΑ, ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ, ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ - CHAPTER THREE / part 1


Άλλη μια μέρα είχε ξημερώσει στο ένδοξο βασίλειο της Πίνδου και όλα έβαιναν καλώς στο παλάτι του βασιλιά Νέστορα. Ο βασιλιάς καθόταν πάνω στον κουνιστό του θρόνο και διάβαζε το αγαπημένο του περιοδικό (Ιλιάδα, ραψωδία Η, τεύχος 6), ο Ιωάννης ο Κάππως, ο μουγγός συμβουλάτοράς του, που βρίσκεται πάντα στο σημείο που πρέπει, στεκόταν στη γωνία όρθιος με τα δύο πόδια σηκωμένα, και ο Κοσταλλέλος ο Ρόγχος, ο πιστός Καρχηδόνιος υπηρέτης του, παρατηρούσε από το βράδυ τρία κουκούτσια ελιάς και είχε λυθεί στα γέλια.


Την γαλήνη όμως που επικρατούσε στο παλάτι έμελλε να ταράξει μια σκοτεινή μορφή που εισήλθε στην βασιλική αίθουσα του θρόνου. Ήταν ο Παγώνης ο Κσουλικιάρης, ο κουλός και κουτσός ρουφιάνος του βασιλιά, που δε μπορούσε να συρθεί σαν το σκουλήκι και σερνόταν με την κοιλιά σαν φίδι κολοβό. Μόλις τον είδε ο βασιλιάς Νέστορας είπε με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια:

<< Τι θες εδώ Παγώνη Κσουλικιάρη, κουλέ και κουτσέ ρουφιάνε μου, που δε μπορείς να συρθείς σαν το σκουλήκι και σέρνεσαι με την κοιλιά σαν φίδι κολοβό? Αν το βασιλικό μου μυαλό δε με γελά, αύριο είναι η μέρα που μου κάνεις update για την επικαιρότητα στο βασίλειό μου>>

<<Ναιαιαιαιαιαί, ω βασιλιάαααα Νέεεεεεστοοοραααα. Έχεις δίιιιικιοοοο. Αλλά έχουμε έκτακτο δελτίιιιοοοοο επικαιρόοοοτητας και σύρρρθηκα ως εδώ για να σου το πωωωωωωω>>, είπε ο Παγώνης ο Κσουλικιάρης εκκρίνοντας σάλιο κι άλλες ακαθόριστες ουσίες από το σταφιδιασμένο του στόμα.

<<Λέγε γρήγορα σιχαμένε, γιατί το βασιλικό μου στομάχι ανακατεύεται όταν σε βλέπω>>, πρόσταξε ο Νέστορας παίρνοντας μια έκφραση βασιλικής αποστροφής.

<<Πρέεεπει να σου πωωωω πολυχρονεμέεεενε μου ότι έχει σσσσσσσσκάσει μύτη στο βασίλειιιοοο η Σφίιιιγγαααα. Έχει εγκατασταθεί έξω από τα τείχη της πρωτεύουσαςςςςςς και δεν αφήνει κανέεεεεενααααν να περάααασει σσσστην επαρχίαααα. Οι φήμεεεες λέεενεεε ότι διεκδικείειειει αναδιανομήηη των κοινοτικών πακέτων σσσστήηηηηριξηςςςςς>>, κάγχασε ο Παγώνης ο Κσουλικιάρης λεκιάζοντας το πάτωμα με την χολή του.

<< Κοσταλλέλο πήγαινε φέρε μου το κομπρεσέρ και το μπλακεντέκερ(στην αρχαία Ελλάδα το μπλακεντέκερ ήταν μία συσκευή που άνοιγε τρύπες στους τοίχους για να μπορούν οι αρχαίοι πολίτες να κρεμάσουν αρχαία κάδρα και να περάσουν καλώδια. Με το πέρασμα των αιώνων η συσκευή εξελίχθηκε για να καταλήξει στο γνωστό σε όλους μας Blackndecker. Βέβαια τότε η συσκευή δεν ήταν τόσο εξελιγμένης μορφής, όσο οι σημερινές: λειτουργούσε με ηλιακή ενέργεια)



<< Όχιιι βασιλιάααααα μουου>>, έκραξε ο Παγώνης, << δεν είναι η Σφίγγα της Αιγύυυυυπτου, είναι εκείνη που αντιμετώπισεεεεε ο Οιδίιιιιιποδας. Κάνει ερωτήηηησσσσσσεις στους περαστικούς και αν δεν απαντήηηησσοοοουν σωστάααα τους ρίχνει στην τάφροοοο και τους τρώνεεεε οι ρινόοοοοκεροιιιι>>

<<Μα τον Δία και τον Γανυμήδη!>>, αναφώνησε ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου.<< Αυτό είναι τρομερό. Τι θα κάνουμε πιστέ μου συμβουλάτορα?>>, ρώτησε και στράφηκε προς του μέρος του Ιώαννη του Κάππως, του μουγγού του συμβουλάτορα που βρίσκεται πάντα στο σημείο που πρέπει. Ο Ιωάννης ο Κάππως ήταν πεσμένος στα τέσσερα και είχε το αριστερό του πόδι σηκωμένο.

<< Έχεις δίκιο αγαπημένε μου Ιώαννη>>, είπε χαμογελώντας ο Νέστορας.<< Αυτό θα κάνω. Κοσταλλέλο έλα μαζί μου! Θα πάμε να αντιμετωπίσουμε τη Σφίγγα. Κι εσύ Ιωάννη πήγαινε φέρε 2 μνές , δώσ’ τες σε αυτό το γλοιώδες ανθρωποειδές και φρόντισε να εξαφανιστεί από εδώ μέσα!>>


<<Χχχχχχχθθθθθθρρρρρλλλλλλλλλλλλλ>>, έκανε ευχαριστημένος ο Παγώνης ο Κσουλικιάρης σαν κροταλίας που ρουφά μανιταρόσουπα και σύρθηκε ως την έξοδο αφήνοντας παχύρρευστη βλέννα στο διάβα του.



TO BE CONTINUED....




Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

SLAM DA MILLIONAIRE...


Slumdog Millionaire!
Η ταινία για την οποία ακούτε σε κάθε διαφημιστικό break στο ραδιόφωνο μετά το ‘Τζάαααααμποοοο, τα παιχνίιιιιιιιδια είμαστεεεεεεεε εμείειειεις’. Η ταινία για την οποία από το βράδυ της 22ης Φεβρουαρίου μιλάτε όλοι και για την τιμή της οποίας θα σφαχτείτε με τον εξυπνάκια που σας πήρε τη σειρά μπροστά στο ταμείο του κινηματογράφου. Πέραν όμως των 8 Όσκαρ που τη συνοδεύουν, η ερώτηση που βασανίζει πολλούς από εσάς είναι η αυτονόητη: ‘Τί είναι αυτό το Slumdog Millionaire?’


Εκ πρώτης όψεως είναι ένα ρεαλιστικής υφής παραμυθάκι που αφηγείται την ιστορία ενός φτωχού και αμόρφωτου βιοπαλαιστή που, ως μια διαφορετική εκδοχή του Φόρεστ Γκαμπ, σαρώνει στο ‘Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος’ εκμεταλλευόμενος τις γνώσεις που αποκόμισε από τους δρόμους. Μέσα από τις περιπέτειες του νεαρού η ταινία παραθέτει το πορτραίτο μιας χώρας, της Ινδίας, που απέχει παρασάγγας από το κοσμοπολίτικο προφίλ που πολλοί έχουν σχηματισμένο στο μυαλό τους. ‘Α τσα, κοινωνικά ευαισθητοποιημένο το Slumdog,’ σκέφτηκαν τα μέλη της Ακαδημίας των Όσκαρ.‘Αυτή είναι η Ινδία’, λέει ο πιτσιρίκος σε μια χαρακτηριστική σκηνή, όταν πέφτει θύμα κακοποίησης από αστυνομικό όργανο, μπροστά στα μάτια αμερικανών τουριστών. ‘Και αυτή είναι η Αμερική’, λένε οι τουρίστες, κράζωντας το όργανο και δίνοντας λεφτά στο χαμίνι, ως προστάτες των καταπιεσμένων. Το αντιπαρέρχομαι, γιατί το κείμενο θα γεμίσει μπινελίκια, και συνεχίζω.


Ομολογουμένως το love story είναι δακρυγόνο,ο πρωταγωνιστής αποκαλυπτικός και το σάουντρακ κολλητικό. Επίσης, όπως σε κάθε κομμάτι της φιλμογραφίας του, έτσι κι εδώ ο Μπόιλ ενορχηστρώνει τις εικόνες του με μαεστρία. Πως μπορώ να παραβλέψω όμως τους χονδροειδείς συμβολισμούς που παραθέτει εδώ κι εκεί? ‘Για να πιάσεις την καλή πρέπει να βουτήξεις στα σκατά’, λέει ένα ρητό. Ε λοιπόν βάζει τον βασικό του χαρακτήρα να βουτάει στα σκατά!!! Ο φίλος του πρωταγωνιστή τον πρόδωσε για τα φράγκα και την καλοπέραση. Άρα θα τον χώσουμε ‘συμβολικά’ σε μια μπανιέρα με λεφτά! Δες μας παρατάτε, λέω εγώ?


‘Άμα είναι έτσι, τότε γιατί σάρωσε τα Όσκαρ?’ ,θα μου πείτε. Για διάφορους λόγους θα σας απαντήσω. Πρώτον η κινηματογραφική βιομηχανία προσπαθεί να απλώσει τα δίχτυα της στην ανεκμετάλλευτη ασιατική αγορά. Οι συμπαραγωγές πληθαίνουν χρόνο με τον χρόνο και ένα πολύ καλό βήμα είναι η βράβευση μιας ταινίας μπολυγουντιανών στοιχείων με το ύψιστο κινηματογραφικό βραβείο:τον χρυσό ευνούχο Καλύτερης Ταινίας! Δεύτερον είμεθα σε περίοδο οικονομικής κρίσης και η γενική διάθεση είναι στο ναδίρ.Αυτό που χρειάζεται είναι feel good και ελπιδοφόρες ταινίες που θα ανορθώσουν το ηθικό και θα αναζωπυρώσουν την ελπίδα στις καρδιές του κόσμου. Ίσως εκεί έγκειται και το παραλήρημα μιας μεγάλης μερίδας του κοινού. Η ταινία δίνει σε κάθε πικραμένο αυτό που θέλει να δει. Έχε ελπίδα φτωχέ βιοπαλαιστή, θα έρθουν καλύτερες μέρες. Κοίτα και αυτόν, ήξερε λιγότερα πράματα από σένα και χέστηκε στο τάλιρο! Δεν τελειώσαμε! Γιατί αν ένα φιλμ κατορθώσει παράλληλα με τα παραπάνω να κάμψει και την ολοένα αυξανόμενη πολιτικοποίηση και δηκτικότητα του αμερικανικού σινεμά τα τελευταία χρόνια, τότε, σου λέει, δεν πρέπει απλώς να το βραβεύσουμε, πρέπει να το χρυσώσουμε! Έτσι τα αμερικανικά στούντιο θα έχουν περισσότερα κίνητρα να χρηματοδοτούν ταινίες σαν το Slumdog και όχι σαν π.χ. το Million Dollar Baby, το Goodnight and Good Luck, το 3 burials of Melquiades Estrada, το There Will Be Blood και το Good Shepherd


Και κάπως έτσι ο ‘τρωγλοδύτης εκατομμυριούχος’, έκανε τους δημιουργούς του academy award winners και...εκατομμυριούχους! Σε καλή μεριά παιδιά...