Σάββατο 25 Απριλίου 2009

ΧΑΪ ΦΑΪΒ Number Eleven

Ετούτο το ΧΑΪ ΦΑΪΒ εδώ που θέλεις να διαβάσεις με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει... Αυτή τη φορά επιλέγουμε πέντε σατανικά κινηματογραφικά πιτσιρίκια



5.Mikey Livingston ( Από το Storytelling): Ψάχνει την αγάπη και την προσοχή... γι’αυτό και υπνωτίζει τον πατέρα του για να του κάνει όλα τα χατίρια και θέτει σε κίνηση μια σειρά από γεγονότα που προκαλούν τον τερματισμό της ζωής της οικογένειας Λίβινγκστον.Το χειρότερο όλων: είναι ξερόλας και δεν χάνει ευκαιρία να το αποδείξει!



4.Melissa (Από το Operazione Paura): Παρεξηγημένο γιατί απλώς ήθελε να παίξει με το τόπι του και είναι υποχείριο της μάνας του που ισχυρίζεται ότι είναι υποχείριο σκοτεινών δυνάμεων. Τώρα εντάξει...μπορεί και να έσπρωξε και καμιά κοπέλα σε καγκελόπορτα και να την έκανε να βρεί φριχτό θάνατο...χμμμ...και η Μελίσααααααα....ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ!!!!



3. Kevin McAllister (Από το Home Alone) : Ο ορισμός του σκατόπαιδου! Υπέβαλλε τον Τζο Πέσι και τον Ντάνιελ Στερν σε τέτοια βασανιστήρια, που ευχόσουν να τον πιάσουν και να τον κάνουν να squeal like a pig. Μακράν το πιο αχώνευτο της λίστας...





2.Samara (από το The Ring) ή Sadako (από το Ringu) : Οι αμερικανοί παραγωγοί σκεφτήκαν ότι το Sadako θυμίζει κάτι από μοντέλο της Τογιότα κι έτσι βάφτισαν το κορίτσι με ένα όνομα που θα τρόμαζε και τον Μητσοτάκουλα. Όπως και να την πεις, πρόκειται για μια μελαχρινή κορασίδα που πρόβαλε διαβολικές εικόνες στον εγκέφαλο ανθρώπων και ζώων και επειδή σκιάζοντας τα γμάρια και τα μπλάρια και πηδούσαν στο γκρεμό, την έριξαν σε ένα πηγάδι και το καπακώσαν με ένα λιθάρι. Μετά εκείνη για να τους εκδικηθεί στοίχειωσε μια βιντεοκασέτα, που, όποιος τη βλέπει, σε 7 μέρες δέχεται επίσκεψη από εκείνη και για κάποιον ανεξήγητο λόγο το πτώμα του μοιάζει με τον Γιάτσεκ Γκμοχ σε πιο μαβί εκδοχή. Με τέτοιο βιογραφικό υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπαιρνε την πρώτη θέση, αλλά το VHS έχει πεθάνει και είναι λίγο passé…



1.Damien (Από το The Omen): Η πρώτη θέση ανήκει δικαιωματικά στον μικρό Damien. Είναι ο Αντίχριστος, καθαρίζει τη μάνα του με το πλαστικό τουτού του, σκούζει σαν μαρκαλιάρης γάιδαρος όταν πάνε να τον βάλουν στην εκκλησία, πρωταγωνιστεί σε 2 σίκουελ και ένα ριμέικ και μεγαλώνοντας γίνεται ο Σαμ Νιλ. Του σατανά πράματα...


Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ...




ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ UNCUT ΚΑΙ UNRATED

(Όπως δημοσιεύτηκε στο chillout Μαρτίου- Απριλίου)

Ήταν Τετάρτη που δεν είχε Τσάμπιονς Λιγκ και ο Ιησούς έβγαλε τους μαθητές του για φαγητό σε μέρος μυστικό (που θα παραμείνει μυστικό, αλλά άμα ο Μπαϊρακτάρης σκάσει φράγκα για διαφήμιση στο chill out, εμείς θα πούμε ότι έφαγαν στου Μπαϊρακτάρη...)

Παρήγγειλαν φαγητά πολλά, τρωγόπιναν και έλεγαν παραβολές με τον Τοτό και γελούσαν. Που και που ο Ιησούς έριχνε λοξές ματιές στον Ιούδα, γνωρίζοντας ότι θα τον προδώσει όπως ο Νταλί τον Μπουνιουέλ (σε διαβεβαιώνω φίλτατε αναγνώστη ότι ο εν λόγω παραλληλισμός έγινε αποκλειστικά και μόνο για να κάνω αναίσχυντη επίδειξη των γενικών μου γνώσεων)…

«Θες λίγη σκορδαλιά;», είπε κάποια στιγμή ο Πέτρος στον Ιούδα.

«Δε γίνεται, θα βρωμάει η ανάσα μου», έκραξε ο Ιούδας και έβγαλε χολή από το στόμα του που έπεσε στο σημείο που σήμερα λέγεται Βοτανικός, καθιστώντας το έδαφος άγονο για την κατασκευή εμπορικού κέντρου και

γηπέδου τριφυλλοφόρου ποδοσφαιρικού συλλόγου.



Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση, αγαπημένε αναγνώστη, για να σημειώσουμε ότι ο Ιούδας υπήρξε παρεξηγημένη προσωπικότητα. Για να βεβαιωθεί ότι το θείο έργο θα κυλήσει όπως ήταν προγραμματισμένο, ο Ιησούς συμπεριφερόταν πολύ άσχημα στον Ιούδα. Όταν οι άλλοι μαθητές έκαναν διάλειμμα, τον έβαζε επιμελητή. Στη βάφτισή του έστελνε παιδάκια να τον βρουν εκεί που περίμενε και να του λένε «Ιησού το βάφτισαν» κι αυτός αναγκαζόταν να τους δίνει πεντοχίλιαρα. Επίσης όταν πήγαινε να πιεί κρασί του το μετέτρεπε σε νερό και το αντίστροφο. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός μαθητής στον οποίο έβαζε εργασίες για το σπίτι. Γέμιζε μια μπανιέρα με νερό, αμολούσε ένα κοπάδι από πιράνχας και του έλεγε «περπάτα»!

Πάντως όταν κρεμάστηκε ο Ιούδας είχε μετανιώσει ειλικρινά. Οι φήμες λένε ότι τα τελευταία του λόγια ήταν: «Έπρεπε να είχα ζητήσει 60…»



Κλείνουμε την παρένθεση και επιστρέφουμε στον Δείπνο. Το γλέντι είχε ανάψει για τα καλά (έπαιξαν μάλιστα και το παιχνίδι που φέρνουν σφούρλες γύρω από τις καρέκλες και όποιος δεν προλάβει να καθίσει για τιμωρία πλένει τα πόδια των άλλων. Για την ιστορία έχασε ο Ιησούς...)

«Πέτρο θα μου δώσεις να δοκιμάσω λίγο από την μοσχαρίσια σου;» ρώτησε κάποια στιγμή ο Ιησούς

«Όχι», είπε αποφασιστικά ο Πέτρος

«Πέτρο θα μου δώσεις λίγη από την κόκα κόλα σου;» ρώτησε μετά ο Κύριος.

«Τσου!», έκανε με την γλώσσα του ο Πέτρος.

Όταν ήρθε το γλυκό ρώτησε ξανά ο Ιησούς:

«Πέτρο θα μου δώσεις μια κουταλιά από το προφιτερόλ σου;»

«Είπαμε όχι!», φώναξε απηυδισμένος ο Πέτρος.

«Κατέβαινε τα 10 αργύρια», είπε χαμογελαστός ο Ιησούς.

«Γιατί;», απόρησε ο Πέτρος.

«Ξέχασες το στοίχημα που είχαμε βάλει; Ότι προτού λαλήσει ο κόκορας θα με απαρνηθείς 3 φορές;;»

Τη στιγμή που ο Πέτρος έβαζε το χέρι στην τσέπη, μια διμοιρία των ΜΑΤ...ΕΕΕ μια ρωμαϊκή φάλαγγα εισέβαλε στην ταβέρνα και διέκοψε το δείπνο. Ευθύς ο Ιούδας σηκώθηκε και κινήθηκε ύπουλα προς το μέρος του Ιησού.

Λίγο πριν πλησιάσει, ο Ιησούς έσκουξε:

«Εγώ είμαι ο Ιησούς!! Πάρτε με, κάντε με ότι θέλετε, μόνο μην τον αφήσετε να με φιλήσει!»



Κι έτσι ακριβώς έκαναν οι Ρωμαίοι. Τον πήραν πριν τον φιλήσει ο Ιούδας και τον πήγαν από τον Άννα στον Καϊάφα κι εκεί συνέβησαν διάφορα ασήμαντα που δε θυμάται κανένας, για αυτό κι εγώ θα τα προχωρήσω στο fast forward και θα πιάσω την ιστορία από εκεί που πηγαίνουν τον Ιησού στον Πόντιο Πιλάτο για να αποφασίσει για την τύχη του

«Εσύ είσαι ο Ιησούς; Κόλλα πέντε!», είπε ο Πιλάτος μόλις είδε τον Ιησού και ύψωσε την παλάμη του

«Όχι», είπε ο Ιησούς με αποστροφή, «γιατί τα χέρια σου είναι βρώμικα»

«Τι είπες αυθάδη;;!!» είπε έξαλλος ο Πιλάτος. «Εγώ νίπτω τας χείρας μου!!!», φώναξε με αυτοπεποίθηση και για να του το αποδείξει διέταξε να φέρουν μια λεκάνη με νερό και τα έπλυνε μπροστά του.

Στη συνέχεια βγήκε στο μπαλκόνι της πολυκατοικίας του και μίλησε στο συγκεντρωμένο πλήθος:

«Τον Ιησού ή τον Βαραββά; Τον Κάστορα ή τον Πολυδεύκη; Τον Γκούρα ή τον Κολοκοτρώνη; Τον Simon ή τον Garfunkel; Τον Πανούτσο ή τον Καρπετόπουλο;», πυροβόλησε με ερωτήσεις το έκπληκτο πλήθος.

«Μεγαλειότατε», είπε ο πιστός και γλοιώδης συμβουλάτοράς του, «θα πρέπει να ρωτάτε για ένα ζεύγος κάθε φορά και να είστε πιο λεπτομερής»

«Ναι έχεις δίκιο πιστέ και γλοιώδη συμβουλάτορά μου», απάντησε ο Πόντιος Πιλάτος και στράφηκε ξανά στο πλήθος. «Να ελευθερώσω τον Ιησού που περπατάει στο νερό, μιλάει 3 ώρες ασταμάτητα για το ποιοί είναι μακάριοι και πολλαπλασιάζει τις κουτσομούρες ή τον Βαραββά που τον υποδύεται ο Άντονι Κουίν;»

«Τον Βαραββά, τον Βαραββά», φώναξε εκστασιασμένο το πλήθος κι ευθύς φόρεσαν ένα σταυρό στη ράχη του άτυχου Ιησού και τον πρόσταξαν να πάει πεζός μέχρι τον Γολγοθά να τον σταυρώσουν.


Στον δρόμο προς τον Γολγοθά άνθρωποι που πριν λίγο καιρό έκαναν την μεξικανική Ola στο διάβα του, τώρα του πετούσαν ακαθαρσίες και τον λοιδορούσαν . Αγόρια με προβληματική άρθρωση και κορίτσια με αξύριστες μασχάλες τον σταματούσαν κάθε τόσο και του εξηγούσαν γιατί πρέπει να γίνει μέλος της Greenpeace και πόσο σημαντικό είναι να συνδράμει κι αυτός τον όβολό του στον έρανο για τη διάσωση του ασιατικού μαγκούστα. Κάποια στιγμή ο Ιησούς έπεσε στα γόνατα, κοίταξε τον ουρανό και φώναξε απελπισμένα:

«Πατέρα, μη με αφήσεις να πιω το πικρό αυτό ποτήρι».

«Δίκιο έχεις παιδί μου», αποκρίθηκε ο Θεός. «Γαβριήλ πήγαινε του ένα σφηνάκι Amaretto».

«Μη με ειρωνεύεσαι Πατέρα. Είπες ότι δε θα πονέσει καθόλου, αλλά ήδη πονώ με την αχαριστία τον ανθρώπων»

«Πώς κάνεις έτσι; Ακόμα δε σου καρφώσανε τις πρόκες στους αστραγ...ουπς...»

«Πρόκες; Τί πρόκες; Αυτό εννοούσες ότι θα με σταυρώσουν; Εγώ νόμισα ότι απλώς θα με ξεματιάσουν! Σε ικετεύω Πατέρα, μη με εγκαταλείψεις», κραύγασε απεγνωσμένα ο Ιησούς.

«Δε γίνεται παιδί μου», απάντησε ο Θεός. « Πρέπει να εκπληρώσουμε την προφητεία. Αλλιώς ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου θα τραγουδά ‘σε ρωτώ αν άξιζε για σένα να θυσιαστώ
που με σταύρωσες σαν τον...’ και δε θα ξέρει με τι να το συμπληρώσει.»

Ο Ιησούς ,αποδεχόμενος πια την μοίρα του, κατέβασε το κεφάλι, σηκώθηκε και συνέχισε την πορεία του προς την κορυφή του λόφου. Έτσι το Θείο Δράμα ολοκληρώθηκε, η φυσική τάξη των πραγμάτων αποκαταστάθηκε και ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου έκανε χρυσό δίσκο...



Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

ΧΑΪ ΦΑΪΒ - ΤΟ ΔΕΚΑ ΤΟ ΚΑΛΟ

Με αφορμή την έξοδο (επιτέλους!)του Let the Right One In στις ελληνικές αίθουσες παραθέτω 5 κινηματογραφικά παραμύθια για μεγάλους που πρέπει να έχετε δει οπωσδήποτε!




5. La Cite Des Enfants Perdu (1995) : Το παρανοϊκό δημιούργημα ενός...παρανοϊκού επιστήμονα, αδυνατώντας να νιώσει συναισθήματα κλέβει τα όνειρα των παιδιών. Στο αλλόκοτο και εχθρικό προς τον ανθρώπινο παράγοντα περιβάλλον που εξελίσσεται το φιλμ των Ζαν Πιέρ Ζενέ και Μαρκ Καρό, η τάξη των πραγμάτων θα αποκατασταθεί από ένα μικρό κι έναν τρελό!




4.Sleepy Hollow (1999) : Με το ένα πόδι στα πνευματικά ‘παιδιά’ της αγγλικής εταιρείας Hammer (εταιρεία παραγωγής ταινιών τρόμου που μεσουρανούσε τη δεκαετία του 50 και του 60) και το άλλο στο καρτούν της Ντίσνεϋ ο Τιμ Μπάρτον ζωντανεύει στο σελιλόιντ του Μύθο του Ακέφαλου Καβαλάρη και πλάθει έναν γοητευτικό, αιματοβαμμένο και αξέχαστο εφιάλτη, όπου το δέντρο του Κακού έχει τις ρίζες του βαθιά...




3.Cat People (1941) : Ένα μελαγχολικό παραμύθι καταπιεσμένων πόθων και υποσυνείδητων ενοχών που κινείται γύρω από την Ιρένα, μια αλλοδαπή κοπέλα που πιστεύει ότι είναι βεβαρημένη με μια κατάρα, καταδικασμένη να καταστρέφει οτιδήποτε αγαπά . Η ταινία του Ζακ Τουρνέρ επηρέασε το σινεμά του φανταστικού όσο λίγες, ισορροπώντας αριστοτεχνικά μεταξύ δράματος και σασπένς, σε αντίθεση με το λιγότερο υπαινικτικό και ατυχές ριμέικ της από τον Πωλ Σρέιντερ εν έτει 1982



2. Lost Highway(1995): Για να γλυτώσει από τις Ερινύες ο Φρέντ Μάντισον θα ταξιδέψει μακριά...θα φτάσει στο σημείο να πλάσει μια εναλλακτική πραγματικότητα! Όσο μακριά κι αν τρέξεις όμως, οι Ερινύες θα σε κυνηγήσουν και κάποια στιγμή θα σε βρουν...Το πλέον ανατριχιαστικό και υπνωτιστικό ταξίδι στην χώρα του σουρεαλισμού από τον δημιουργό Ντέιβιντ Λιντς είναι δυστυχώς και το λιγότερο αγαπητό στην πλειονότητα της Κριτικής. Ίσως γιατί έχει την τόλμη (για πολλούς την αυθαιρεσία) στα μισά της διαδρομής να ξεκινά ένα νέο(?) μύθο από την αρχή. Δοκιμάστε να ταξιδέψετε μαζί του, αν έχετε την τόλμη, και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποζημιωθείτε...


.


1. Brazil (1985): Ο Κάφκα στήνει διάλογο με τον Όργουελ, τα animated σκετσάκια του Τέρι Γκίλιαμ για τις ταινίες των Μόντι Πάιθον αποκτούν σάρκα και οστά, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο μεταμφιέζεται σε τρομοκράτη υδραυλικό ...Σε μια περίοδο που οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού καταπίνουν την γλώσσα τους μπροστά στην ολοκληρωτική χρεωκοπία ενός κοινωνικοικονομικού συστήματος που γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά, το πολύπαθο αριστούργημα του Τέρι Γκίλιαμ, όπου ένα σύστημα καταρρέει εκ των έσω δια ασήμαντο αφορμή, αποκτά νέες και τραγικά επίκαιρες διαστάσεις. Το Μπραζίλ υπόσχεται μια κινηματογραφική εμπειρία ζωής σε εκείνους που θα επιλέξουν να ακολουθήσουν το μίτο και να διασχίσουν το λαβύρινθο του, οδηγώντας τους μέσα από ένα απολαυστικό ταξίδι σε ένα σοκαριστικό φινάλε. Ίσως η σημαντικότερη ταινία της δεκαετίας του ’80!

Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

ΡΗΣΕΙΣ, ΑΞΙΩΜΑΤΑ, ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ, ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ - CHAPTER THREE / part 2


PREVIOUSLY ON NESTORAS
(που σημαίνει ότι πατάτε πάνω στο λίνκ για να διαβάσετε το πρώτο μέρος του κεφαλαίου.Αυτό σημαίνει ότι θα σύρετε το ποντίκι ως εκεί που γράφει previously on Nestoras και...)


Είχαν κάμποση ώρα που περπατούσαν και πλησίαζαν στην πύλη του τείχους που χώριζε το βασίλειο της Πίνδου από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι δρόμοι του βασιλείου ήταν ερειπωμένοι - ο βασιλιάς Νέστορας είχε μηνύσει στον Πανάγο τον Τελαλώνη, τον βασιλικό τελάλη με την προβληματική άρθρωση που εισπράττει τους φόρους, να αναγγείλει σε όλους τους κατοίκους του βασιλείου ότι πρέπει να μπουν στα σπίτια τους και να κλείσουν πόρτες και παραθύρια, γιατί θα γινόταν μακελειό. Κι έτσι έκανε ο Πανάγος ο Τελαλώνης...<<κτκβας πρμπουν σπιτς θγελιό>>,φώναξε στην κεντρική πλατεία, και κάθε Πινδιάνος έτρεξε πανικόβλητος προς την οικία του, που για τις επόμενες ώρες θα γινόταν το απόρθητο καταφύγιό του


Είχαν φτάσει στην πύλη. Ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου κοντοστάθηκε και απευθύνθηκε στον Κοσταλλέλο με ύφος δυσκοίλιου καπετάνιου που ατενίζει το Μυρτώο πέλαγος πίσω από την τιμονιέρα
<< Εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν καλέ μου Κοσταλλέλο. Υπάρχουν δύο πράγματα που ένας άνδρας πρέπει να κάνει μόνος του. Το ένα είναι να πληρώνει εκπρόθεσμα λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ στα κεντρικά γραφεία στην Ομόνοια και το άλλο να αντιμετωπίζει Σφίγγες. Κι εγώ δεν κρατάω λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ στα χέρια μου...>>
<<Να προσέχετε, ω σοφέ βασιλιά μου. Και αν συμβεί κάτι κακό, να ξέρετε ότι ήταν τιμή μου που σας υπηρέτησα>>, είπε ο Κοσταλλέλος με βουρκωμένα μάτια
<<Μην ανησυχείς>>, γρύλισε ο βασιλιάς, <<δε γεννήθηκε ακόμα η Σφίγγα που θα νικήσει τον Νέστορα, τον σοφό βασιλιά της Πίνδου>>. Και αυτά αφού είπε, έστριψε την πλάτη του και προχώρησε προς την πύλη. Κάτι φώναξε ο Κοσταλλέλος, αλλά δεν έδωσε σημασία. Ήταν προσηλωμένος σε αυτό που θα αντιμετώπιζε σε λίγο.
<<Άνοιξε πύλη!>>, φώναξε όταν έφτασε μπροστά στην πύλη και η πύλη άνοιξε.

Η πύλη άνοιξε και ο Νέστορας πάτησε πάνω στη γέφυρα η οποία εμπόδιζε τους διαβάτες να πέσουν στην τάφρο που προστάτευε το βασίλειο από επιθέσεις Περσών, Φοινίκων, Ιεχωβάδων, πλασιέ κι ασφαλιστών. Ήταν η ώρα που η μάνα του ήλιου τον είχε φωνάξει για φαγητό κι εκείνος ήταν αναποφάσιστος για το αν θα δύσει ή θα παίξει λίγο ακόμα μπάλα με τους φίλους του. Φυσούσε κρύο αεράκι, αρκετά δυνατό για να σηκώνει άμμο και να παρασέρνει εκείνα τα θαμνοειδή πράγματα που θυμίζουν μαλλί της γριάς με σκόνη, που όλοι έχουν δει στα καμπόικα και κανείς δεν ξέρει πως λέγονται. Πουλιά πετούσαν σε χαμηλή απόσταση από το έδαφος. Περιστέρια, κοράκια, γύπες και σταυραετοί (Εδώ να σημειώσουμε ότι αυτά είναι τα είδη που πετούσαν από τα μεγάλα πουλιά, από εκείνα που μπορούμε εύκολα να δούμε. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα πουλιά, τα οποία μπορεί να μην τα δούμε ποτέ μας, όσοι δεν ασχοληθούμε ενεργά με την παρατήρηση πουλιών, αλλά είναι οι αιτίες οι οποίες δημιούργησαν το καθεστώς του Υμηττού σαν σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας, τουλάχιστον σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ένα απ’ αυτά είναι ο Αιγαιοτσιροβάκος. Είναι ένα μικρό πουλάκι, στο μέγεθος σπουργιτιού. Πολύ δύσκολα το βλέπουμε, γιατί κρύβεται πάντα σε θάμνους. Η μόνη ευκαιρία για να το εντοπίσουμε είναι την άνοιξη, όπου...)


Ο βασιλιάς Νέστορας κοίταξε πρώτα δεξιά και μετά αριστερά. Κι όταν γύρισε ευθεία ανασήκωσε το δεξί του φρύδι. Την είχε δει. Στεκόταν μπροστά του στα 30 μέτρα περίπου, στην άλλη πλευρά της γέφυρας.

<<Σφίγγααααααα>>,κραύγασε και σείστηκε η γη σε ακτίνα 7 τετραγωνικών χιλιομέτρων. <<Κάνε στην άκρη να περάσω, απόψε θα σε ξεπεράσω!>>

<< Ποιός αδαής και πράος τολμά να με αψηφήσει πάλι?>>, ανταπάντησε βλοσυρά η Σφίγγα

<< Εγώ! Ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου>>, αποκρίθηκε ατρόμητα ο Νέστορας.

<< Εσύ λοιπόν είσαι ο Νέστορας, ο σοφός αυτός βασιλιάς της Πίνδου? Λένε ότι είσαι αδίστακτος. Έχεις κάνει επίδειξη της σοφίας σου σε νέους και σε γυναικόπαιδα, σε διανοητικά καθυστερημένους και σε κλινικά ηλίθιους, σε υδραυλικούς που σου λένε ότι θα έρθουν να κοιτάξουν το νεροχύτη στις 10 του Μάρτη και εννοούν τον Μάρτη του επόμενου έτους και σε καντηλανάφτες, σε αυτιστικούς και σε λοβοτομημένους, στον Μανώλη Καψή και σε κάποιον άλλο...>>, είπε η Σφίγγα και έξυσε το αριστερό αυτί της με δύο από τα πίσω πόδια της

<< Ναι, αυτός είμαι>>, αποκρίθηκε ο Νέστορας επιδεικνύοντας απειλητικά την οδοντοστοιχία του. <<Και ναι, είμαι αδίστακτος! Έχω κάνει επίδειξη της σοφίας μου σε νέους και σε γυναικόπαιδα, σε διανοητικά καθυστερημένους και σε κλινικά ηλίθιους, σε υδραυλικούς που σου λένε ότι θα έρθουν να κοιτάξουν το νεροχύτη στις 10 του Μάρτη και εννοούν τον Μάρτη του επόμενου έτους και σε καντηλανάφτες, σε αυτιστικούς και σε λοβοτημένους, στον Μανώλη Καψή και σε κάποιον άλλο... και τώρα Σφίγγα θα κάνω επίδειξη της σοφίας μου σε σένα!>>

<< Εντάξει λοιπόν>>, είπε η Σφίγγα με τη συριστική της φωνή που θύμιζε διασταύρωση Αρτέμη Μάτσα με Σπύρο Μπιμπίλα.<< Θα σου κάνω κι εσένα ερωτήσεις. Αλλά να ξέρεις ότι αν απαντήσεις λάθος έστω και σε μία θα σε ρίξω στην τάφρο και θα σε ξεσκίσουν οι λιμασμένοι ρινόκεροι>>

Ο Νέστορας έριξε ένα βλέφαρο στην τάφρο και είδε μέσα στα ελώδη, ακάθαρτα νερά τους ρινόκερους να τον κοιτούν υποχθόνια τρίβοντας τα χέρια τους.

<< Σύμφωνοι>>, γύρισε και είπε στη Σφίγγα. <<Αλλά το νόμισμα έχει δύο όψεις. Αν απαντήσω σωστά σε όλες τις ερωτήσεις θα σηωθείς και θα φύγεις και θα πας να κάνεις τις σφιγγιές σου στην πύλη κάποιου άλλου βασιλείου>>

<<Fair Trade! Για πες μου λοιπόν Νέστορα ποιο είναι αυτό το ζώο που το πρωί περπατάει στα τέσσερα, το βράδυ...>>

<< Άκου να σου πω Σφίγγα.>>, τη διέκοψε ο Νέστορας. << Αν είναι να μου κάνεις ερωτήσεις, ρώτα με κάτι της προκοπής. Ακόμα και η κουτσή Μαρία ξέρει ότι η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ο άνθρωπος.>>

<<Ναι το ξέρω ακόμα κι εγώ>>, είπε χασκογελώντας η κουτσή Μαρια



(Σημείωση από το συγγραφέα: για λόγους οικονομίας, από εδώ και κάτω το κείμενο αποκτά καθαρά διαλογική μορφή)



- Ότι πεις, Νέστορα. Αλλά να ξέρεις ότι εσύ το θέλησες...χμμμ...Χιλιοτρύπητο λαγήνι που νερό σταλιά δεν χύνει

- Το σφουγγάρι

- Σωστό! Ψηλός Ψηλός καλόγερος και κόκκαλα δεν έχει

- Ο καπνός

- Σωστό. ‘Δύο πράγματα είναι άπειρα:το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το πρώτο δεν είμαι σίγουρος’ Ποιός το είπε?

- Σίγουρα όχι ο Κοσταλλέλος

- Σωστό! Ποιος φωνάζει? Ποιος πληγώνει τη σιωπή?

- Σίγουρα όχι ο Ιώαννης ο Καππως,ο μουγγός μου συμβουλάτορας που βρίσκεται πάντα στο σημείο που πρέπει

- Σωστό! Τετραγωνική ρίζα του 3189796

-1786

- Σωστό.Ποιό είναι αυτό το πόκεμον?

- Είναι ο Πίκατσου!

- Σωστό. Τι απάντησε ο Οιδίποδας όταν του είπα ‘της μάνας σου’?

- ‘Της δικιάς μου’’

- Σωστό. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια?

- Ο Κοσταλλέλος 5 με 7 το πρωί

- Σωστό. Για να μπεις μες στο κλαμπ?

- Κάνε ντου!

-Για να ακούσεις το ραπ?

- Κάνε ντου!

- Κου κου ρου κου κού?

- Παλόμα

- Τι τι ρι τι τί?

- Αιγαίο

- Άι άι άι άι άι άι?

- Πουέρτο Ρίκο

- Εθθήρ ποια βιβλική θκορπάς περνώνταθ μέθη?

- Ρουθ δε μιλαθ γιατί τρεκλίδουν οι διακόθοι

- Θωθτό. Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε κι έντεκα και εφτά και έξι και μισό?


Εν τω μεταξύ ο Κοσταλλέλος παρακολουθούσε κρυφά το αφεντικό του να λογομαχεί με τη Σφίγγα, παίζοντας νευρικά με τους ανθρακοειδείς του βοστρύχους και τρώγοντας από το άγχος τα νύχια των ποδιών του – όσα του είχαν απομείνει, καθώς τα υπόλοιπα του τα ειχε βγάλει ο σοφός και φιλεύσπλαχνος βασιλιάς Νέστορας επειδή του σέρβιρε το white russian με γάλα εβαπορέ, αντί για κρέμα γάλακτος.

Έξαφνα ο Κοσταλλέλος είδε έκπληκτος τη Σφίγγα να πηδά εν εξάλλω κατάσταση στην τάφρο. Άκουστηκαν φριχτοί ήχοι, όπως τότε που ο σοφός και ακριβοδίκαιος βασιλιάς Νέστορας τον είχε βάλει σε ένα τσουβάλι με δέκα ψωρόγατες και το είχε δέσει από πάνω, επειδή μαζεύοντας τα ρούχα από το πλυντήριο είχε μπερδέψει μια κάλτσα ανοιχτό μπλε με μια κάλτσα σκούρο γαλάζιο. Έκλεισε τα μάτια με τρόμο κι όταν τα άνοιξε είδε το αφεντικό του να τινάζει την εσάρπα του και να κατευθύνεται προς το μέρος του. Όταν έφτασε ο σοφός και νικητής βασιλιάς Νέστορας είπε με στόμφο στον Κοσταλλέλο τα εξής

<< Στο είχα πει ότι δε γεννήθηκε ακόμα η Σφίγγα που θα νικήσει το βασιλιά Νέστορα και έτσι έγινε. Την τιμώρησα αυτή την αλαζονική Σφίγγα που είχε την απάιτηση να γίνω Σφιγγοκωλάριος>>

<<Μπράβο, ω σοφέ και σφιγγοκτόνε Νέστορα. Μόνο πες μου, γιατί η Σφίγγα πήδηξε στην τάφρο?>>, ρώτησε ο Κοσταλλέλος παίζοντας με τις ανθρακοειδείς βλεφαρίδες του

<<Με ρώτησε : ‘Είμαστε άνθρωποι?’>>

<<Κι εσύ τι της είπες, ω παντοδύναμε Νέστορα και την έκανες στην τάφρο να πηδήξει?>>

<<Της είπα ‘ ή είμαστε χορευτές?’ και δεν ήξερε τι να μου απαντήσει.>>, είπε ο Νέστορας και ξεκίνησε να βαδίζει προς το παλάτι.

Ο πιστός υπηρέτης του ακολουθούσε σκεπτικός. Μερικά λεπτά αργότερα πήρε το θάρρος και ρώτησε <<και τελικά ποιά είναι η απάντηση μεγαλειότατε?>>

<< Αυτό δεν το ξέρω ούτε εγώ πιστέ και μωρέ υπηρέτη μου. Και, μεταξύ μας, κανείς δεν ξέρει την απάντηση. Για αυτό και, όταν κυκλοφορήσει το τραγούδι, θα παραμείνει στις πρώτες θέσεις των charts για αρκετές εβδομάδες>>, είπε ο Νέστορας και προχώρησε μπροστά αφήνοντας τον Κοσταλλέλο ακόμα πιο σκεπτικό και προβληματισμένο

Κι αφού το σκέφτηκε λίγο, χαμογέλασε και έτρεξε να προλάβει το αφεντικό του. Μπορεί να μην κατάλαβε Αθηνά από ότι του είπε το αφεντικό του αλλά ήξερε πως και αυτή η προφητεία κάποια μέρα θα επαληθευόταν, όπως και κάθε άλλη προφητεία άλλωστε...