Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ UNCUT ΚΑΙ UNRATED

Ήταν μεσημέρι και στο φτωχικό του Θωμά μόλις είχε τελειώσει το μεσημεριανό οικογενειακό γεύμα. Ο Θωμάς όμως δεν είχε αγγίξει την λαχανόσουπά του.

‘Γιατί δεν τρως τίποτα? Πάλι έφαγες και ήπιες τον άμπακα με αυτούς τους αχαϊρευτους που τριγυρνάς όλη μέρα?’, τον ρώτησε η σύζυγός του

‘Παύσε γυνή’, είπε ο Θωμάς. ‘Πώς μπορώ να κατεβάσω έστω και μια μπουκιά, όταν σταυρώσαν τον Δάσκαλό μου? Ακόμα δε μπορώ να το πιστέψω’

‘Μπαμπά, μπαμπά’, διέκοψε τη συζήτηση ο μικρός του υιός. ‘Αύριο στο σχολείο γράφουμε τεστ στη γεωμετρία. Πιστεύεις ότι θα γράψω καλά?’

‘Όχι παιδί μου’, είπε στοργικά ο Θωμάς και χάιδεψε την κεφαλή του υιού του। ΄Δε μπορώ να μείνω άλλο εδώ! Πάω να βρω τους συμμαθητές και συναποστόλους μου’, είπε και σηκώθηκε και η σύζυγός του τον αποχαιρέτησε εκτοξεύοντας ύβρεις που χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου και είναι αδύνατο να αποδοθούν σωστά ώστε να γίνουν αντιληπτές από το σύγχρονο αναγνώστη - πραγματικά είναι δύσκολονα αντιληφθούμε το εύρος της ύβρεως που ενέχει το λήμμα ‘σαβαθοδικοτυλήδονε’ ή το ‘σιελοκατιλαμβακομένε’, από τη στιγμή που αγνοούμε την έννοια των όρων αυτών

Όταν ο Θωμάς έφτασε εκεί που ήταν μαζεμένοι οι άλλοι 11 μαθητές τους είδε να χοροπηδούν και να ψέλνουν ‘ωσαννά’ και θύμωσε

‘Δεν ντρέπεστε? Ο Δάσκαλος μας δεν έκλεισε δίμηνο καλά καλά από τη μέρα που σταυρώθηκε κι εσείς γλεντάτε και τραγουδάτε?’, τους ρώτησε

‘Θωμά ο Δάσκαλός μας, ο Κύριός μας, ο Θεός μας αναστήθηκε! Εμφανίστηκε εδώ μπροστά μας και μας το είπε ο ίδιος’, είπε ο Πέτρος χαμογελώντας

‘Τι λέτε παλιομεθύστακες? Αποκλείεται’, είπε οργισμένος ο Θωμάς

‘Μα ναι, ήταν εδώ μπροστά μας ο ίδιος και μας το είπε’, πρόσθεσε ο Ιωάννης

‘ Όχι δεν το πιστεύω! Στον Θωμά κάνετε πλάκα ρε? Για ποιόν με περάσατε?’, φώναξε ο Θωμάς και τότε όλοι σώπασαν και τον κοίταξαν κουνώντας το κεφάλι με αποστροφή

Έπειτα ο Φίλιππος βγήκε μπροστά και είπε με ύφος δυσκοίλιου καπετάνιου που ατενίζει το Μυρτώο Πέλαγος πίσω από την τιμονιέρα

‘Τι λές Θωμά; Αν απιστεί ο μαθητής πως να πιστέψει ο Ιουδαίος; Αν δεν παραδέχεται την Ανάσταση ο Απόστολος, πως να την παραδεχτεί ο απλός άνθρωπος; Δεν θυμάσαι τα θαύματα; λεπροί καθαρίζονται, παράλυτοι σηκώνονται, τυφλοί βλέπουνε, νεκροί ανασταίνονται, δημόσιοι υπάλληλοι δουλεύουνε, ελεγκτές εισιτηρίων κάνουν τα στραβά μάτια, ο Στολτίδης κάνει στροφή 360 μοιρών σε χρόνο που δεν ξεπερνά τα 56 δευτερόλεπτα, κι εσύ απιστείς? Είναι δυνατόν ο ένας από τους 12 Αποστόλους να μην πιστεύει στην Ανάσταση?’

Ο Θωμάς ανένδοτος. ‘Δε θα με ξεγελάσετε ότι και να πείτε. Δεν πιστεύω τίποτις!’

Και τότε ο Ιησούς εμφανίστηκε μπροστά τους μέσα από ένα σύννεφο καπνού και είπε ‘Ειρήνη σε σας’ κι έπειτα στράφηκε τον Θωμά. ‘Τι έγινε Θωμά? Πώς σου φάνηκε? Τώρα πιστεύουμε?’, τον ειρωνεύτηκε

‘ Μα καλά νομίζετε ότι θα με ξεγελάσετε με ένα τόσο φτηνό τρυκ?’, είπε χασκογελώντας ο Θωμάς

‘Για ποιο τρυκ μιλάς Θωμά?’, ρώτησε φανερά ενοχλημένος ο Ιησούς. ‘Αφού εμφανίστηκα εδώ μπροστά σου’

‘ Και λοιπόν? Μπορεί να είσαι ολόγραμμα!’, αναφώνησε με δυσπιστία ο Θωμάς. ‘Ο κολλητός μου ο Προφήτης Ζαχαρίας που είναι προφήτης και δεν κάνει ποτέ λάθος μου είχε πει ότι κάποια μέρα ο άνθρωπος θα εφεύρει ένα κουτί που θα αιχμαλωτίζει τις ψυχές των νεκρών και θα τις προβάλλει και ότι αυτό θα λέγεται ολόγραμμα. Και ο Προφήτης Ζαχαρίας είναι προφήτης και δεν κάνει ποτέ λάθος! Έχει προφητεύσει ότι ο ξάδερφός του, που είναι ποιητής, θα μνημονεύεται μετά από αιώνες ως η σπουδαιότερη μορφή της αρχαίας Γραμματείας’

‘Καλά και πώς τον λένε τον ξάδερφό του?’, ρώτησε ο Ιησούς

΄Θανάση Καρκαβίτσουλα’

Ο Ιησούς αναστέναξε κι έπειτα είπε με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια

‘Θωμά πρέπει να πιστέψεις. Εγώ είμαι ο Κύριος σου και έχω αναστηθεί’

΄Όχι δεν το πιστεύω΄, επέμενε ο Θωμάς

‘Αν δεν είχα αναστηθεί θα μπορούσα να κάνω αυτό?’, ρώτησε ο Ιησούς και έκανε τριπλό σάλτο μορτάλε στον αέρα και προσγειώθηκε ανάλαφρα στο έδαφος

‘Σιγά! Ο Γιαννάκης Μελισσανίδης κάνει το ίδιο πράγμα αλλά με περισσότερη χάρη’, είπε ο Θωμάς και ξίνισε την φάτσα του

‘Μα εσύ θα με σκάσεις! Εγώ είμαι παιδί μου, ο Κύριός σου. Να, άγγιξε τις πληγές μου΄, είπε ο Ιησούς και πρότεινε τα χέρια του

‘Πριτς! Στις πληγές μαζεύονται ένα σωρό μικρόβια. Δεν σφάξανε’

΄Θωμά πρέπει να πιστέψεις ότι αναστήθηκα για να το διαδώσεις στον κόσμο. Είναι ένα μήνυμα χαράς’

‘Ρε δεν πα’ να είναι και μήνυμα Τασούλας? Εγώ δεν το πιστεύω. Δεν μπορεί να είσαι αληθινός’

‘Είμαι αληθινός! Είμαι αληθινός όπως τα μάτια σου!’

‘Δεν πιστεύω στα μάτια μου’

‘Θωμα πιστεψέ το, εγώ είμαι, ο Κύριός σου’

‘Δεν το πιστεύω λέμε’

‘Πίστεψε το’

‘Όχι’

‘Πίστεψε το, να χαρείς’

‘Τσου’

‘Σε παρακαλώ πίστεψέ το’

‘Νο γουέι’

‘Πίστεψε το εγώ που σ’αγαπάω’

‘Είπα όχι’

‘Πίστεψε το αλλιώς θα πληθύνω τις λύπες σου και τα βάσανά σου και…’

‘Αυτά μας τα ‘παν κι άλλοι!’, τον διέκοψε ο Θωμάς. ‘Άμα θες να πιστέψω ότι είσαι εσύ και αναστήθηκες να ξηγηθείς λογοτιμήτικα’

‘Δηλαδή?’

‘Να σκάσεις 500 αργύρια’, πρότεινε ο Θωμάς και έτριψε τα χέρια του

‘ Να τα κάνουμε 250?’, αντιπρότεινε ο Ιησούς

‘450 κι άμα σ’ αρέσει’, είπε ο Θωμάς

‘Μήπως 300 που ακούγεται κι ωραία?’ , είπε ο Ιησούς

‘400 είναι η τελευταία μου προσφορά! Δεν πέφτω κάτω από 400 ούτε ένα αργύριο’, είπε ο Θωμάς με ύφος πολιτικού ηγέτη που υπόσχεται ότι θα πατάξει την διαφθορά – μόνο που ο Θωμάς μιλούσε σοβαρά.

‘Ας είναι’, είπε ο Ιησούς και έπειτα έβαλε το χέρι του στην τσέπη και έβγαλε 400 αργύρια και του τα έδωσε

Με το που έπιασε τα χρήματα στα χέρια του Θωμάς άνοιξε την αγκαλιά του κοίταξε τον Ιησού και αναφώνησε περιχαρής ‘Εσύ είσαι ο Κύριος μου και Θεός μου!’

Κι από τότε και ως το τέλος της ζωής του ο Θωμάς διέδιδε το μήνυμα αγάπης που

έστειλε ο Θεός με την ενανθρώπισή του σε όλο τον κόσμο. Μετά από αυτό το ατυχές περιστατικό όμως η ρετσινιά του έμεινε και αναφέρεται μέχρι σήμερα ως ‘ο Άπληστος Θωμάς’, όπως άλλωστε σοφά είχε προβλέψει ο Προφήτης Ζαχαρίας που ήταν προφήτης και δεν έκανε ποτέ λάθος…

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ...

ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ UNCUT ΚΑΙ UNRATED

(Όπως δημοσιεύτηκε στο chillout Μαρτίου- Απριλίου)

Ήταν Τετάρτη που δεν είχε Τσάμπιονς Λιγκ και ο Ιησούς έβγαλε τους μαθητές του για φαγητό σε μέρος μυστικό (που θα παραμείνει μυστικό, αλλά άμα ο Μπαϊρακτάρης σκάσει φράγκα για διαφήμιση στο chill out, εμείς θα πούμε ότι έφαγαν στου Μπαϊρακτάρη...)

Παρήγγειλαν φαγητά πολλά, τρωγόπιναν και έλεγαν παραβολές με τον Τοτό και γελούσαν. Που και που ο Ιησούς έριχνε λοξές ματιές στον Ιούδα, γνωρίζοντας ότι θα τον προδώσει όπως ο Νταλί τον Μπουνιουέλ (σε διαβεβαιώνω φίλτατε αναγνώστη ότι ο εν λόγω παραλληλισμός έγινε αποκλειστικά και μόνο για να κάνω αναίσχυντη επίδειξη των γενικών μου γνώσεων)…

«Θες λίγη σκορδαλιά;», είπε κάποια στιγμή ο Πέτρος στον Ιούδα.

«Δε γίνεται, θα βρωμάει η ανάσα μου», έκραξε ο Ιούδας και έβγαλε χολή από το στόμα του που έπεσε στο σημείο που σήμερα λέγεται Βοτανικός, καθιστώντας το έδαφος άγονο για την κατασκευή εμπορικού κέντρου και

γηπέδου τριφυλλοφόρου ποδοσφαιρικού συλλόγου.

Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση, αγαπημένε αναγνώστη, για να σημειώσουμε ότι ο Ιούδας υπήρξε παρεξηγημένη προσωπικότητα. Για να βεβαιωθεί ότι το θείο έργο θα κυλήσει όπως ήταν προγραμματισμένο, ο Ιησούς συμπεριφερόταν πολύ άσχημα στον Ιούδα. Όταν οι άλλοι μαθητές έκαναν διάλειμμα, τον έβαζε επιμελητή. Στη βάφτισή του έστελνε παιδάκια να τον βρουν εκεί που περίμενε και να του λένε «Ιησού το βάφτισαν» κι αυτός αναγκαζόταν να τους δίνει πεντοχίλιαρα. Επίσης όταν πήγαινε να πιεί κρασί του το μετέτρεπε σε νερό και το αντίστροφο. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός μαθητής στον οποίο έβαζε εργασίες για το σπίτι. Γέμιζε μια μπανιέρα με νερό, αμολούσε ένα κοπάδι από πιράνχας και του έλεγε «περπάτα»!

Πάντως όταν κρεμάστηκε ο Ιούδας είχε μετανιώσει ειλικρινά. Οι φήμες λένε ότι τα τελευταία του λόγια ήταν: «Έπρεπε να είχα ζητήσει 60…»

Κλείνουμε την παρένθεση και επιστρέφουμε στον Δείπνο. Το γλέντι είχε ανάψει για τα καλά (έπαιξαν μάλιστα και το παιχνίδι που φέρνουν σφούρλες γύρω από τις καρέκλες και όποιος δεν προλάβει να καθίσει για τιμωρία πλένει τα πόδια των άλλων. Για την ιστορία έχασε ο Ιησούς...)

«Πέτρο θα μου δώσεις να δοκιμάσω λίγο από την μοσχαρίσια σου;» ρώτησε κάποια στιγμή ο Ιησούς

«Όχι», είπε αποφασιστικά ο Πέτρος

«Πέτρο θα μου δώσεις λίγη από την κόκα κόλα σου;» ρώτησε μετά ο Κύριος.

«Τσου!», έκανε με την γλώσσα του ο Πέτρος.

Όταν ήρθε το γλυκό ρώτησε ξανά ο Ιησούς:

«Πέτρο θα μου δώσεις μια κουταλιά από το προφιτερόλ σου;»

«Είπαμε όχι!», φώναξε απηυδισμένος ο Πέτρος.

«Κατέβαινε τα 10 αργύρια», είπε χαμογελαστός ο Ιησούς.

«Γιατί;», απόρησε ο Πέτρος.

«Ξέχασες το στοίχημα που είχαμε βάλει; Ότι προτού λαλήσει ο κόκορας θα με απαρνηθείς 3 φορές;;»

Τη στιγμή που ο Πέτρος έβαζε το χέρι στην τσέπη, μια διμοιρία των ΜΑΤ...ΕΕΕ μια ρωμαϊκή φάλαγγα εισέβαλε στην ταβέρνα και διέκοψε το δείπνο. Ευθύς ο Ιούδας σηκώθηκε και κινήθηκε ύπουλα προς το μέρος του Ιησού.

Λίγο πριν πλησιάσει, ο Ιησούς έσκουξε:

«Εγώ είμαι ο Ιησούς!! Πάρτε με, κάντε με ότι θέλετε, μόνο μην τον αφήσετε να με φιλήσει!»

Κι έτσι ακριβώς έκαναν οι Ρωμαίοι. Τον πήραν πριν τον φιλήσει ο Ιούδας και τον πήγαν από τον Άννα στον Καϊάφα κι εκεί συνέβησαν διάφορα ασήμαντα που δε θυμάται κανένας, για αυτό κι εγώ θα τα προχωρήσω στο fast forward και θα πιάσω την ιστορία από εκεί που πηγαίνουν τον Ιησού στον Πόντιο Πιλάτο για να αποφασίσει για την τύχη του

«Εσύ είσαι ο Ιησούς; Κόλλα πέντε!», είπε ο Πιλάτος μόλις είδε τον Ιησού και ύψωσε την παλάμη του

«Όχι», είπε ο Ιησούς με αποστροφή, «γιατί τα χέρια σου είναι βρώμικα»

«Τι είπες αυθάδη;;!!» είπε έξαλλος ο Πιλάτος. «Εγώ νίπτω τας χείρας μου!!!», φώναξε με αυτοπεποίθηση και για να του το αποδείξει διέταξε να φέρουν μια λεκάνη με νερό και τα έπλυνε μπροστά του.

Στη συνέχεια βγήκε στο μπαλκόνι της πολυκατοικίας του και μίλησε στο συγκεντρωμένο πλήθος:

«Τον Ιησού ή τον Βαραββά; Τον Κάστορα ή τον Πολυδεύκη; Τον Γκούρα ή τον Κολοκοτρώνη; Τον Simon ή τον Garfunkel; Τον Πανούτσο ή τον Καρπετόπουλο;», πυροβόλησε με ερωτήσεις το έκπληκτο πλήθος.

«Μεγαλειότατε», είπε ο πιστός και γλοιώδης συμβουλάτοράς του, «θα πρέπει να ρωτάτε για ένα ζεύγος κάθε φορά και να είστε πιο λεπτομερής»

«Ναι έχεις δίκιο πιστέ και γλοιώδη συμβουλάτορά μου», απάντησε ο Πόντιος Πιλάτος και στράφηκε ξανά στο πλήθος. «Να ελευθερώσω τον Ιησού που περπατάει στο νερό, μιλάει 3 ώρες ασταμάτητα για το ποιοί είναι μακάριοι και πολλαπλασιάζει τις κουτσομούρες ή τον Βαραββά που τον υποδύεται ο Άντονι Κουίν;»

«Τον Βαραββά, τον Βαραββά», φώναξε εκστασιασμένο το πλήθος κι ευθύς φόρεσαν ένα σταυρό στη ράχη του άτυχου Ιησού και τον πρόσταξαν να πάει πεζός μέχρι τον Γολγοθά να τον σταυρώσουν.

Στον δρόμο προς τον Γολγοθά άνθρωποι που πριν λίγο καιρό έκαναν την μεξικανική Ola στο διάβα του, τώρα του πετούσαν ακαθαρσίες και τον λοιδορούσαν . Αγόρια με προβληματική άρθρωση και κορίτσια με αξύριστες μασχάλες τον σταματούσαν κάθε τόσο και του εξηγούσαν γιατί πρέπει να γίνει μέλος της Greenpeace και πόσο σημαντικό είναι να συνδράμει κι αυτός τον όβολό του στον έρανο για τη διάσωση του ασιατικού μαγκούστα. Κάποια στιγμή ο Ιησούς έπεσε στα γόνατα, κοίταξε τον ουρανό και φώναξε απελπισμένα:

«Πατέρα, μη με αφήσεις να πιω το πικρό αυτό ποτήρι».

«Δίκιο έχεις παιδί μου», αποκρίθηκε ο Θεός. «Γαβριήλ πήγαινε του ένα σφηνάκι Amaretto».

«Μη με ειρωνεύεσαι Πατέρα. Είπες ότι δε θα πονέσει καθόλου, αλλά ήδη πονώ με την αχαριστία τον ανθρώπων»

«Πώς κάνεις έτσι; Ακόμα δε σου καρφώσανε τις πρόκες στους αστραγ...ουπς...»

«Πρόκες; Τί πρόκες; Αυτό εννοούσες ότι θα με σταυρώσουν; Εγώ νόμισα ότι απλώς θα με ξεματιάσουν! Σε ικετεύω Πατέρα, μη με εγκαταλείψεις», κραύγασε απεγνωσμένα ο Ιησούς.

«Δε γίνεται παιδί μου», απάντησε ο Θεός. « Πρέπει να εκπληρώσουμε την προφητεία. Αλλιώς ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου θα τραγουδά ‘σε ρωτώ αν άξιζε για σένα να θυσιαστώ
που με σταύρωσες σαν τον...’ και δε θα ξέρει με τι να το συμπληρώσει.»

Ο Ιησούς ,αποδεχόμενος πια την μοίρα του, κατέβασε το κεφάλι, σηκώθηκε και συνέχισε την πορεία του προς την κορυφή του λόφου. Έτσι το Θείο Δράμα ολοκληρώθηκε, η φυσική τάξη των πραγμάτων αποκαταστάθηκε και ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου έκανε χρυσό δίσκο...

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΜΑΓΟΥ ΜΕ ΤΑ ΔΩΡΑ...

Δε θα σε κουράσω με μακροσκελείς προλόγους πολυαγαπημένε επισκέπτη του blog. Θα σε ενημερώσω απλά ότι από τη σελίδα τούτη θα έχεις την τιμή να ενημερωθείς για την αληθινή ιστορία του τέταρτου μάγου με τα δώρα, του Θανάση.

Είχε σουρουπώσει και όλα ήταν ήσυχα στο σταβλο που φιλοξένησε τη Θεία Γέννηση. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στεκόταν άκαμπτος κι αψύς στην είσοδο, ο Ιωσήφ μπεκρόπινε σε μια γωνία και η Παναγία έπλεκε ένα φωτοστέφανο για τον μονογεννή της. Την ομαλή ροή των πραγμάτων τάραξε η εμφάνιση 4 εκκεντρικών φιγούρων. Ήταν οι μάγοι με τα δώρα. Ο Μελχιόρ, ο Κασπάρ, ο Μπαλτάζαρ κι ο Θανάσης

<<Ήρθαμε!>>, αναφώνησε περιχαρής ο Κασπάρ

<<Μαρία,χικ, Χριστούγεννα δεν έχουμε? Χικ! Τι θέλουν εδώ τα καρναβάλια?>>, απόρησε ο Ιωσήφ στο θέαμα των πλουμιστών ενδυμασιών των μάγων.

<<Σιωπή, Ρούκουνα>> είπε ο αρχάγγελος Γαβριήλ. <<Αυτοί εδώ είναι οι 4 μάγοι με τα δώρα και ήρθαν τον Ιησού να προσκυνήσουν. Πώς βρήκατε το δρόμο?>>, είπε απευθυνόμενος στους μάγους

<< Είχαμε για οδηγό μας το Ρούντολφ από εδώ>>, είπε ειρωνικά ο Θανάσης, δείχνοντας τον Ιωσήφ που ευτυχώς ήταν στουπί και δεν αντελήφθη το μέγεθος της προσβολής. <<Πως λες να φτάσαμε? Ρωτήσαμε για οδηγίες στο δρόμο. Μέχρι τη μέση είχαμε το GPS, αλλά μετά έπιασε συννεφιά. Anyway. Που είναι ο μπέμπης?>>, ρώτησε ο Θανάσης

<<Συγχωρέστε τον για την αυθάδεια του. Πείτε μας σας παρακαλώ που είναι ο υιός του Θεού>>, πετάχτηκε ο Μελχιόρ, σώζοντας την κατάσταση, καθώς ο Γαβριήλ είχε ήδη αρχίσει να αλληθωρίζει . Ο τελευταίος τους οδήγησε λίγο παραπέρα στο σημείο που έστεκε η Παναγία

<<Ω κεχαριτωμένη, τούτοι εδώ οι μάγοι ήρθαν από μίλια μακριά να προσκυνήσουν τον υιό σου>>, είπε με στόμφο ο Γαβριήλ

Η Παναγία τους κοίταξε υποτιμητικά από πάνω μέχρι κάτω. << Έπρεπε να τους πεις να βγάλουν τα παπούτσια τους πριν μπουν…θα φέρουν κοπριά απέξω και θα λερώσουν τη δική μας. Τς τς. τς. Τέλοσπάντων εκεί είναι το παιδί μου. Τραβάτε και κάντε γρήγορα ότι είναι να κάνετε γιατί πρέπει πάλι να τον θηλάσω. Αχόρταγο είναι! Ήθελα να ‘ξερα που έμοιασε...>>

Οι μάγοι προχώρησαν και είδαν το θείο βρέφος να υπογράφει τη σύμβαση κατασκευής της Αττικής Οδ…εεεε…να λαγοκοιμάται στην ψάθινη κούνια του. Άπλετο φως χυνόταν πάνω από το κεφάλι του και γύρω του έστεκαν σεραφείμ, χερουβείμ, εριρέμ, τεριρέμ και νενενά, χαίρε Δέσποινα! Μπροστά στο μαγικό αυτό θέαμα οι μάγοι δε μπορούσαν παρά να κάνουν το τετράγωνο τους – ο Χριστός δεν είχε σταυρωθεί ακόμα και έτσι οι πιστοί δεν ήξεραν ποιο σχήμα πρέπει να ‘κάνουν’ –.

Στη συνέχεια οι μάγοι ένας ένας πλησίασαν το βρέφος κι αφου υποκλίθηκαν του προσέφεραν δώρα. Ο Μελχιόρ προσέφερε χρυσό. Ο Κασπάρ ασήμι. Ο Μπαλτάζαρ σμύρνα.

<<Τι να τις κάνει μωρό παιδί τέτοιες μαλ....?>>, έκραξε ο Ιωσήφ, μα ως συνήθως όλοι τον αγνόησαν – ακόμα και οι Γραφές τον έχουνε...γραμμένο!-

<<Εσύ Θανάση, τί έφερες?>>,ρώτησε με βλοσυρό ύφος ο αρχάγγελος Γαβριήλ

<<Ναι Θανάση, έσύ τί έφερες?>>, κάγχασε ο Μπαλτάζαρ που κατά βάθος ήταν μεγάλη μουσίτσα.

<<Εγώ...να...έφερα...δηλαδή...ε...δεν έφερα τίποτα>>, ψέλλισε ο Θανάσης

<<Πώς???>>, αναρωτήθηκε έκπληκτος ο Γαβριήλ

<<Ε να...σκέφτηκα...Θεός είναι αυτός...όλα δικά του τα έχει...τι να του έφερνα? Κι έτσι...δεν έφερα τίποτα>>, πρόσθεσε με απολογητικό ύφος ο Θανάσης

<<Τί είπες καταραμένε? Είναι Χριστούγεννα!!! Ακόμα και οι μισθωτοί του δημοσίου, που βρίσκονται στον πάτο της ιεραρχίας των πλασμάτων, παίρνουν διπλό μισθό σα δώρο Χριστουγέννων κι εσύ αφήνεις τον υιό του Θεού χωρίς δώρο χρονιάρες μέρες???Έξω από δω αναθεματισμένε!! Φύγε να μη σε βλέπω μπροστά μου! Και θα φροντίσω κανείς ποτέ να μη μάθει ότι ήσουν εδώ σήμερα! Ο κόσμος θα μάθει ότι ήρθαν να προσκυνήσουν τρεις σοφοί, τρεις βασιλιάδες φουμ φουμ φουμ κι εσύ θα χαθείς στο φαράγγι της λήθης!!! Έξω τρισκατάρατε!!!>>, φώναξε ο Γαβριήλ και οι φωνές του ακούστηκαν στα πέρατα της γης

Και έτσι έγινε. Ο Θανάσης, ο τέταρτος μάγος, έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι από το στάβλο. Μπορεί στη συνέχεια να έπαιξε για πέντε χρόνια δεξί εξτρέμ στη Beitar Ιερουσαλήμ και να μάγεψε το κοινό με τα τακουνάκια του, τα σουτ- αγγούρι και τις κεφαλιές- τσιπούρα του, αλλά το όνομα του χάθηκε από τις σελίδες της ιστορίας και αν δεν έμπαινες την αποφράδα αυτή μέρα σε τούτο εδώ το blog, θα αγνοούσες κι εσύ την ύπαρξή του...τώρα πλέον ξέρεις...καλά Χριστούγεννα λοιπόν αγαπημένε αναγνώστη και μην ξεχνάς να επισκέπτεσαι τακτικά το www.cinemanews.gr . Έχουν ένα νέο συντάκτη που είναι πολύ ωραίος άντρας και καταπληκτικός γραφιάς...