
Από σήμερα και κάθε Τετάρτη 23.00 - 24.00 η εκπομπή Cinετυμηγορίες αποκλειστικά στο www.juria.gr
Photo by Thanassis Gentimis

To 1967 ο Mellville με τον 'Samourai' του άνοιξε το δρόμο για μια σειρά από φιλμ με ήρωα έναν πληρωμένο δολοφόνο. Κι ενώ στα 70’s έχουμε πληθώρα ανάλογων ταινιών, καθώς περνούσαν τα χρόνια οι εκπρόσωποι του εν λόγω sub-genre άρχισαν να λιγοστεύουν. To 2010 ο Anton Corbijn αποφασίζει να επισκεφτεί αυτό το είδος, συνεχίζοντας, θα έλεγε κανείς, από το σημείο που άφησε ο Michael Mann τον Vincent του Collateral δευτερόλεπτα πριν ξεψυχήσει.
Ο Jack/Edward/Mr. Butterfly είναι ένας πληρωμένος δολοφόνος. Zει σε διαρκή εγρήγορση και δεν δένεται με κανένα, που δε μπορεί “να εγκαταλείψει μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, αν νιώσει την ένταση να έρχεται από την γωνία’’. Τον βρίσκουμε σε ένα στάδιο της ζωής του που έχει κουραστεί, που θέλει να αποδράσει, να κερδίσει λίγο χρόνο για να κάνει όσα απέφευγε από τη στιγμή που έπιασε το πιστόλι στο χέρι. Πηγαίνει σε χωριό της Ιταλίας για μια τελευταία αποστολή, όπου η γνωριμία του με έναν ιερέα και μια πόρνη δίνουν το φιλί της ζωής στην νεκρική καθημερινότητά του.
Δε μαθαίνουμε ποτέ το πραγματικό όνομα του ήρωα. Και δεν το μαθαίνουμε επειδή θα
μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από τους κινηματογραφικούς εκτελεστές του παρελθόντος. Όχι όμως κατά τη διάρκεια μιας σημαντικής αποστολής, όχι στο ζενίθ της καριέρας του. Στο μετά. Εκεί που η δουλειά έχει γίνει ρουτίνα. Εκεί που κάθε ανθρώπινο πλάσμα, του οποίου τη ζωή αφαίρεσε, κατατρώει ότι έχει απομείνει από την ψυχή του. Κουβαλά την κατάρα όλων των ηρώων που προηγήθηκαν – κι ενδόμυχα το ξέρει. Και προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει από αυτή. Κι αγγίζει το όνειρό του στο φότο φίνις, αλλά δεν το κατακτά. Λίγο πριν το τέλος όμως, γνωρίζει ότι έφτασε κοντά. Και για αυτό αποχωρεί ευτυχισμένος…
Το φιλμ είναι βραδυφλεγές και αφαιρετικό, με πένθιμους ρυθμούς και μικρές λυρικές πινελιές. Κάποιοι θα δυσανασχετήσουν με την σημειακή πλοκή. Κάποιοι θα αγανακτήσουν με την εσωτερικότητα, που προσεγγίζουν δημιουργός και πρωταγωνιστής τον κεντρικό χαρακτήρα. Και κάποιοι (λίγοι πιθανότατα) θα μαγευτούν από την ιδανική εναρμόνιση των ρυθμών και της ατμόσφαιρας με την ιδιοσυγκρασία του ήρωα, θα βιώσουν σαν δική τους σταυροφορία τις απεγνωσμένες του προσπάθειες να διαφύγει το αναπόφευκτο και θα βρουν στον ‘Αμερικάνο’ ακόμα μια ταινία, που κάθε φορά που θα ξαναβλέπουν, θα ελπίζουν ότι η εξέλιξη της θα αλλάξει, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, αλλά αδυνατώντας κι αυτοί με της σειρά τους να αποδεχτούν την ύπαρξη μιας προδιαγεγραμμένης πορείας των πραγμάτων (πείτε την ριζικό, πείτε την ειμαρμένη, πείτε την όπως γουστάρετε), από την οποία η όποια παρέκκλιση είναι αδύνατη.
Ο ‘Αμερικάνος’ είναι για τα φιλμ με πληρωμένους δολοφόνους, ότι οι ‘Ασυγχώρητοι’ για το γουέστερν. Το κύκνειο άσμα, η ταινία που γράφει τον επίλογο του είδους, έναν επίλογο με εσωτερικό πάθος και περίσσια νοσταλγία. Είναι ένα ελεγειακό αριστούργημα που απευθύνεται στους (ελάχιστους;) εναπομείναντες ρομαντικούς, που θα αψηφήσουν λυσσαλέα τη μοίρα, ακόμα κι αν γνωρίζουν ότι στο τέλος θα φάνε τα μούτρα τους.
Αξίζει τον κόπο, διάολε!
μου τα λέει ‘χασμούσα’ με το σίγμα να ακούγεται σαν χαλασμένη καφετιέρα) στα σχολεία, προωθώντας ένα πρωινό ευρωπαϊκού τύπου, πιο υγιεινό και πιο θρεπτικό - δυο επίθετα που για κάποιο λόγο πάνε πάντα πακέτο, λες και το ανθυγιεινό δεν είναι θρεπτικό-, αποτελούμενο από φρούτα, λαχανικά, σάντουιτς με μέλι και ταχίνι και άλλες τέτοιες λαχταριστές λιχουδιές. Το Υπουργείο θέλει έτσι να καταπολεμήσει τα ραγδαία αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας στη νεολαία και να βοηθήσει το αδερφό υπουργείο Παιδείας να κάνει απόσβεση στα χρήματα που ξόδεψε για την κατασκευή ολοκαίνουργιου αποχετευτικού συστήματος στις σχολικές εγκαταστάσεις. Για περισσότερες λεπτομέρειες διαβάστε εδώ.
Όπως και πολλές άλλες φορές στο παρελθόν ο cinetairos είναι εδώ για να καταθέσει ακόμα μία πρόταση – τομή, που θα συμβάλλει καταλυτικά στη λειτουργία του μέτρου. Διαβάσαμε σήμερα ότι το Υπουργείο Μεταφορών στο νομοσχέδιο που ετοιμάζει, προτείνει η μη πληρωμή εισιτηρίου στις συγκοινωνίες να καταστεί πλημμέλημα –κοινώς άμα είσαι αφηρημένος, δεν συνειδητοποίησες ότι άλλαξε ο μήνας και νομίζεις ότι η κάρτα απεριορίστων διαδρομών που έχεις στη μέσα τσέπη του μάλλινου παλτού από τα Benetton (γκρίζα διαφήμιση) ισχύει ακόμα, ξεκίνα να τραγουδάς αυτό.
Ο cinetairos λοιπόν προτείνει να καταστεί πλημμέλημα και η παροχή και η κατανάλωση των απαγορευμένων τροφών στα σχολεία. Απαγορευμένος καρπός τα σνακ κύριοι! Οι επιπτώσεις στην σχολική κοινωνία θα είναι ραγδαίες :
Στην αίθουσα του σχολείου:
Κυρία, κυρία. Ο Γιαννάκης έχει στην τσάντα γκοφρέτα! Μου την έδειξε πριν λίγο στις τουαλέτες!
Στον προαύλιο χώρο:
Τον βλέπεις αυτόν εκεί? Λένε ότι μια φορά είχε καταφέρει να περάσει στη ζούλα μια ζαμπονοτυρόπιτα και την έτρωγε σιγά, σιγά στο μάθημα της Καρακώστα.
Στο γραφείο του διευθυντή:
Κοκα-κόλα στο δικό μου το σχολείο ρε τσογλάνια? Κοκα – κόλα στο δικό μου το σχολείο ρε τεντιμπόηδες? Θα σας τελειώσω!
Στην πίσω πόρτα του σχολείου:
Ψιτ, φιλαράκι! Θέλεις ένα Molto με πραλίνα να γουστάρεις? 20 ευρά τα 10 γραμμάρια.
Το μεσημέρι μετά το μάθημα:
Θα πάμε σπίτι του Θανάση να φάμε μια σακούλα Lay’s όλοι μαζί, να γίνουμε πίτα. Ριγανάτα (Κλείσιμο ματιού). Είσαι μέσα?
Στο σπίτι:
Παιδί μου έχε το νου σου. Πρόσεχε εκεί στα κυλικεία που πας μη σου ρίξουνε κανένα milko στο χυμό.
Το βράδυ στο κλαμπ:
Πιάσε μια Pepsi on the rocks με λίγο lime, σε ψηλό ποτήρι, δροσερό.
Βαποράκι έξω από τα σχολεία
Παιδιά που μεγαλώνοντας θα γίνουν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου
Μαθητής που μόλις κατανάλωσε το θρεπτικό πρωινό που ετοίμασε για αυτόν το Υπουργείο
7 λέξεις που αν ξαναχρησιμοποιήσει έντεχνος τραγουδοαποτέτοιος σε τραγούδι του, του αξίζει ο ανασκολοπισμός και η απέλαση (αλλά όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά)
7. Κύκνος (ειδικά όταν κλαίει, γιατί ως γνωστόν κύκνου κλαίοντος πάσα φωνή παυσάτο)
6. Χελιδόνι (αλλά μόνο όταν είναι αγνοούμενο)
5. Δροσιά (εκτός από εκείνη επί της οποίας έχει κυριαρχικά δικαιώματα ο Μάης )
4. Σπουργίτι (αλλά μόνο όταν βγαίνει από τα χείλη του
Απόστολου Ρίζου)
3. Ποταμός (και παραπόταμοι και ρυάκια και νερόλακκοι και γούρνες και…τώρα που το σκέφτομαι όλες οι υδάτινες κοιλότητες, συμπεριλαμβανομένων πελάγων, θαλασσών κι ωκεανών)
2. Χιόνι (Εκτός κι αν χρησιμοποιείται στον τίτλο του άσματος, γεννώντας μια σουρεαλιστική -και όπως πάντα α(κατα)νόητη- σύζευξη λημμάτων π.χ. ο Φίλιππος Πλιάτσικας τραγουδά για την ‘Πόλη Χιόνι’.)
1.Ψυχούλα, καρδούλα, φωνούλα, σκατούλα (και οποιαδήποτε άλλη…λεξούλα της ελληνικής γλώσσας αλλοιώνεται με την σχετική κατάληξη, για να καταστεί εμφανής η ευαισθησία του καλλιτέχνη. It sounds gay! Αν ο Καζαντζίδης αντί για την ‘Καρδιά Παραπονιάρα’, τραγουδούσε την ‘Καρδούλα Παραπονιάρα’, οι μετανάστες θα μεράκλωναν με Μιχάλη Βιολάρη - που υπό αυτές τις συνθήκες θα έβγαινε πιο σερνικός στη σύγκριση.)
6 λέξεις που εισήλθαν στο λεξιλόγιο της Ελληνικής την τελευταία δεκαετία
6. Googlάρω (Αναζητώ μια πληροφορία στην διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, που φέρει την επωνυμία google. Εδώ μας δίνεται η ευκαιρία να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο τα ρήματα που παράγονται από ξενικές λέξεις φέρουν πάντοτε την κατάληξη –άρω. Γιατί π.χ. να λέμε σερφάρω, σκανάρω και να μη λέμε σερφίζω, σκανεύω?
5. Ποζεράς (Εκείνος που ηδονίζεται επιδεικνύοντας εαυτόν, τις αρετές του και τα αποκτήματά του, αυτός που ‘ποζάρει’)
Ακολουθούν οπτικά παραδείγματα
Παράδειγμα 1: Ποζεράς που επιδεικνύει τα κάλλη του
Παράδειγμα 2: Ποζεράς που επιδεικνύει την καινούργια του δερμάτινη πολυθρόνα
Παράδειγμα 3:Ποζεράς που επιδεικνύει το state of the art κινητό του (και μόνο)
4. Blogοσφαίρα (Αναφέρεται στην κοινότητα των blogs, εξέχον μέλος της οποίας συνιστά το παρόν ιστολόγιο. Αμφιβάλλετε? Τον τελευταίο μήνα όλοι όσοι έχουν ένα ρουθούνι μεγαλύτερο από το άλλο, και έκαναν έντρομοι search στο google για να δούνε ‘τι θα κάνουν΄, μπήκαν στον cinetairo και έμειναν 00:46 δευτερόλεπτα! Επίσης όσοι ήθελαν να δουν τη γυναίκα του Τσιάρτα να γ*****αι και το googlαραν, που νομίζετε ότι μπήκαν? Στον cinetairo φυσικά! Υπάρχουν αποδείξεις, κύριοι!)
3. Τρομολαγνεία (Δημοφιλές φετίχ στους κύκλους των δημοσιογραφίσκων και των ψυχαναγκαστικών μεσοαστών)
2. Υπερσκηνοθεσία (Οι υπερσκηνοθέτες τα βράδια φορούν κόκκινη κάπα, μπλε ολόσωμο κολάν με το βρακί τους από πάνω και πολεμούν για τη δικαιοσύνη και τον αμερικάνικο τρόπο κινηματογράφησης)
1. Βιντεοκομιστής (Για όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες διάβασε εδώ)
8 σύνθετες λέξεις που θα θέλαμε να ακούμε σε κάθε ευκαιρία
Σκορδοστούμπι
Σκουπιδοφάγος
Σφουγγοκωλάριος
Φαρμακοτρίφτης
Βουστάσιο
Μονάντερος
Μαλακομπούκωμα
Μυγοσκοτώνι (κατά μερικούς και μυγοσκοτώνει – και αγνοήστε τους φαιδρούς κλασικιστές που επιμένουν να αποκαλούν το ευγενές αυτό αντικείμενο ‘μυγοσκοτώστρα’. Κακόγουστο και κακόηχο…)
10 ταινίες που αγαπήσαμε την χρονιά που μας πέρασε
10.Another Year
9. Io Sono l’Amore
8.Toy Story 3
7. Lebanon
5. A Single Man
4. Police, Adj.
3. A Serious Man
2. Shutter Island
1. Inception
10 ταινίες που σιχτιρίσαμε την χρονιά που μας πέρασε
10.Dorian Gray
9. The Last Airbender
8. Guilt
7. Skyline
5. From Paris With Love
4. Ο Θάνατος Που Ονειρεύτηκα
3. Vampires Suck
2. The Last Song
1. Goal! III
10 OST που ερωτευτήκαμε την χρονιά που μας πέρασε
10.Chloe – Michael Dyanna
9. Where the Wild Things Are – Carter Burwell, Karen O
8. The Ghost Writer – Alexandre Desplat
7. The Last Airbender – James Newton Howard
6. Io Sono l’Amore – John Adams
5. The King’s Speech- Alexandre Desplat
4.Inception – Hans Zimmer
3.Tron: Legacy – Daft Punk
2.The American – Herbert Grönemeyer
1.Α Single Man – Abel Korzeniowski
10 δίσκοι που ξεχωρίσαμε την χρονιά που μας πέρασε
10.Illumination – Miami Horror
9. Magic Chairs – Efterklang
8. The Courage of Others - Midlake
7. I, Vigilante – Crippled Black Phoenix
5. Swim - Caribou
4. Blood Like Lemonade - Morcheeba
3. The Suburbs – Arcade Fire
2. Dust Lane – Yann Tiersen
1.The Golden Archipelago - Shearwater