Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008

ΧΑΪ ΦΑΪΒ - το όγδοον

Με αφορμή την κυκλοφορία του Wall-e στις ελληνικές αίθουσες, παραθέτω 5 ντισνεϊκά animation που πρέπει να έχετε δει οπωσδήποτε (εκτός από το Wall-e που αν δεν τσακιστείτε να πάτε να το δείτε, θέλετε ξύλο με τη μηχανή) :



5.The Aristocats: Είναι αλήθεια πως το φιλμ σε γενικές γραμμές μόνο με μεγάλη φαντασία θα το κατέτασσες στις 5 κορυφαίες στιγμές της μασον...ε της μεγάλης αυτής εταιρείας και τη θέση του θα έπρεπε να καταλαμβάνει η Χιονάτη ή η Φαντασία για ιστορικούς λόγους. Έλα όμως που στο σάουντρακ του συμπεριλαμβάνεται το Everybody wants to be a cat...μετά από αυτό πώς να το αφήσεις έξω???



4.Beauty and the Beast:
Με τον κίνδυνο να δεχτώ σχόλια που να περιλαμβάνουν σε κάθε
πρόταση από 5 φορές τη λέξη gay, παραδέχομαι πως η εν λόγω εκδοχή του κλασσικού αυτού παραμυθιού μίλησε μέσα μου. Σε τελική ανάλυση είναι η μόνη ταινία κινουμένων σχεδιών που βρέθηκε ανάμεσα στις υποψηφιότητες για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας!



3.Ratatouille:
Ίσως η αρτιότερη κατασκευαστικά όλων! Αυτή που έκανε τα όρια animated και live action cinema ακόμα πιο δυσδιάκριτα, με γωνίες λήψης που θα ζήλευε και ο Πολάνσκι! Και μην ξεχνάτε:
Not everyone can become a great artist, but a great artist can come from anywhere...



2.The Jungle Book:
Βασισμένο στα γραπτά του Κίπλινγκ και επικεντρωμένο αποκλειστικά στην περίοδο που ο Μόγλι μεγάλωνε στης ζούγκλα, τούτο το πόνημα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι το πληρέστερο δισδιάστατο ταξίδι ενηλικίωσης! Αξέχαστος ο Louis Prima ως King Louie...



1.The Lion King: Ποιός θα το περίμενε ότι μια παραλλαγή του Άμλετ με λιοντάρια θα 'έπιανε' σωστά τις διαστάσεις της σαιξπηρικής τραγωδίας και θα έβαζε τα γυαλία σε πολλές 'ζωντανές' παραλλαγές της? Όλες οι συνταγές της εταιρείας εδώ λειτουργούν στο έπακρο, οδηγώντας την τελευταία στο ζενίθ της δημιουργικότητας της και υπογράφοντας παράλληλα το τέλος μιας εποχής...(μετά από αυτό οι δισδιάστατες επιλογές του κεντρικoύ καταστήματος της Ντίσνεϋ ακολούθησαν φθίνουσα πορεία, με το παράρτημα της Pixar παράλληλα να ανεβαίνει και να κάνει το ουσιαστικό μπαμ με το Νέμο).


Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008

CHAPTER ONE: He adored New York City...

Ή αλλιώς εμπειρίες, εντυπώσεις και αποφθέγματα βλακείας που αποκόμισα κατά τη δεκαήμερη παραμονή μου στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Απρίλη...

Το ταξίδι

Με αεροπλάνο of course!10 ώρες στον πηγαιμό και 9 στον γυρισμό, γιατί όταν επιστρέφεις είναι κατηφόρα. Μια καλή ευκαιρία για να τονώσεις τα χριστιανικά σου φρονήματα και να γίνεις πρεσβευτής της μεγαλύτερης ατάκας που πέταξε ο Χριστός: του ‘Αγαπάτε Αλλήλους’ ! Τα καθίσματα στο αεροπλάνο έχουν μια διαβολική ικανότητα να σε φέρνουν κοντά στο διπλανό σου...πολύ κοντά...πάρα πολύ κοντά... Θανάση δεν είναι αυτό που νομίζεις, με είχε πάρει ο ύπνος...

Για να μην γίνει το ταξίδι λίγο πιο ενδιαφέρον από αντιπαράθεση ομάδας Χατζάρα με ομάδα Τεννέ προβλήθηκαν 2 ταινίες σε Α’ προβολή. Για να τις εμπεδώσουμε μάλιστα από 3 φορές έκαστη! Αν δεν είχες δει από πριν τον Μιχαλάκη τον Κλέιτον (που ακολουθεί την αφηγηματική τεχνική του κύκλου) θα πίστευες ότι η ταινία είχε παιχτεί 7-8 φορές τουλάχιστον! Το ευπρεπές φιλμ του Γκιλρόι μόλις είχε μετατραπεί σε στυγερή τιμωρία καρμικών αμαρτιών...

Το φαγητό στο αεροπλάνο θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να αποκαλείται πλαστικό... έχω φάει πλαστικό και σας διαβεβαιώ πως δεν έχει τέτοια γεύση... φέρνει περισσότερο σε χαρτί το οποίο, όταν είναι φτιαγμένο από φυτικές ύλες, είναι ιδιαιτέρως θρεπτικό. Επίσης μια συμβουλή για τα υπερατλαντικά ταξίδια. Ξέρω ότι μπορείτε να πιείτε όσο καφέ και όση κολακόκα γουστάρετε και είμαι βέβαιος ότι θα προβείτε σε κατάχρηση του εν λόγω δικαιώματος αλλά να θυμάστε ότι το αγεροπλάνο έχει ελάχιστα στον αριθμό και μονά WC. Αν στις άμεσες επιθυμίες σας δεν βρίσκεται το να χορεύετε την Παπαλάμπραινα σαν Ολλανδοί τουρίστες που φορούν σαγιονάρες μαζί με 7-8 μαντραχαλάδες μπροστά από την πόρτα με το κόκκινο occupied, τότε φροντίστε να είστε φειδωλοί στην κατανάλωση φαγητού και ποτού- το τελευταίο απαραίτητα με την προφορά της εκφωνήτριας του μετροπόντικα που δίνει στο ταυ μια τραχιά χροιά -

Οι κλιματολογικές συνθήκες:

Την πρώτη κρυάδα την παίρνεις όταν βγεις από το JFK. Κυριολεκτικά! Αν έβλεπα αρκούδες και λύκους να βαστούν πινακίδες ‘Βελκομ του Αμέρικα’, δε θα μου κανε εντύπωση καμία. Αντίθετα εντύπωση μου έκανε το παρακάτω: Ενώ έξω για να μην το ...δαγκώσεις χρειάζεσαι 5 σώβρακα και 3 λευκές καμπαρντίνες, στους εσωτερικούς χώρους νιώθεις και το σώβρακό σου σαν 3 λευκές καμπαρντίνες! Η απότομη εναλλάγη αφόρητης ζέστης και τσουχτερού κρύου είναι ένα θέμα που τις πρώτες μέρες θα σε απασχολήσει αρνητικά.

Η πόλη σαν...πόλη!!!:

Τούτο το κεφάλαιο έχει ζουμί . Η υπόθεση σηκώνει καπουτσίνο και Lucky Strike γι’αυτό οι μη έχοντες υπομονή να πάνε ένα ποστ παρακάτω να διαβάσουν για την χτένα του Ελληνιάδη και την ερωτική σχέση του Αντεμάρ με τα στυλιάρια.

Κατά πρώτον τα πάντα στη Νέα Υόρκη είναι μεγάλα...πολύ μεγάλα...τεράστια! Από τα κτίρια μέχρι τις μερίδες στα φαγάδικα(για τα οποία θα αφιερωθεί ειδική ενότητα) Ως εκ τούτου η αφομοίωση των μαύρων από την αμερικανική κοινωνία κάποια στιγμή ήταν δεδομένη (Γιατί κάθε κείμενο που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει τουλάχιστον μια ατυχή ατάκα σεξουαλικής υφής και γυμνασιακού επιπέδου) Το ‘Μεγάλο Μήλο’ είναι μια πόλη οργανωμένη πολεοδομικά που προτίμησε αντί να απλωθεί σε πλάτος, να απλωθεί σε ύψος. Απλώνεται σαφώς σε μεγάλη έκταση, αλλά αν είχε χτιστεί με αθηναϊκά δεδομένα θα εκτεινόταν μέχρι...τη Θήβα! Πολλά κτίρια μάλιστα χάνονται στα σύνεφα. Πως να μη σε πιάσει μετά τάση μεγαλομανίας και όταν γυρίσεις στην πρωτεύουσα να μη σου φαίνονται όλα μικρά κι ασήμαντα? Ανεξάρτητα από το τι θα σας πουν, το μέγεθος μετράει!(Γιατί κάθε κείμενο που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει και μια κλισέ φράση, επίσης σεξουαλικής υφής)

Χαρακτηριστικό στοιχείο της εκεί ζωής είναι ότι δε μπορείς να πιείς έξω και να καπνίσεις μέσα. Ως γνήσιοι ελληναράδες τα κάναμε και τα δύο, αλλά με προσοχή γιατί έτσι και μας κάναν τσακωτούς θα περνούσαμε τη νύχτα στο κρατητήριο με τον Χοσέ Ιγκνάθιο Αουγκούστο Ντελ Ζάκαρο, έναν Λατίνο 2 μέτρα σε ύψος και 3 μέτρα σε φάρδος που μπήκε στην ψειρού γιατί ξεκόλλησε το χέρι κάποιου με τους αντίχειρες....

Επίσης τα ψιλικατζίδικα δε σου δίνουν αλκοόλ μετά από μια συγκεκριμένη ώρα το βράδυ. Πήγα να πάρω 5-6 μπύρες γύρω στις 3μισι το βράδυ κι ο ψιλικατζής μου τις μάζεψε και με κοίταξε σαν τζάνκι, που τον ρώτησε αν έχει 50 λεπτά για να πάρει εισιτήριο να πάει σπίτι του. Για την ιστορία, δε μου έδωσε το 50λεπτο ο αλήτης...

Πρέπει πάντως, αν ποτέ σας φέρει ο δρόμος εκεί, να διασχίσετε οπωσδήποτε την λεωφόρο του Μπροντγουεϊ, όπου θα σας πιάσει φωτοπληξία , να βολτάρετε στο Σέντραλ Παρκ με ποδήλατο και να πάτε βόλτα στην πόλη με λίμο. Ο σοφέρ που μας πήγε τσάρκα μας άφησε μισή ώρα σε σημείο κοντά στη γέφυρα του Μπρούκλυν όπου έβλεπες ένα μεγάλο κομμάτι της πόλης από μακρία και ο ουρανός αποκτούσε μια βαθιά κόκκινη απόχρωση, δίνοντας στην όλη εικόνα μια αίσθηση υπερρεαλισμού. Αν δεν πάθατε αποπληξία από αυτό που μόλις διαβάσατε,να ξέρετε πως η εκδρομή θα άξιζε τα λεφτά της και μόνο για αυτό το ημίωρο!

Αν υπάρχει κάτι ανησυχητικά αρνητικό στη Νέα Υόρκη, αυτό είναι οι γυναίκες που κυκλοφορούν στο δρόμο...10 μέρες πέρα δώθε και εκείνες που είδαμε και κάναν το σαγόνι μας να φιλήσει τα γόνατα, αν μαζευτούν, ζήτημα είναι αν συμπληρώνουν ομάδα βόλεϊ...αφήστε που μάλλον ήταν τουρίστριες... ή έχουν συγκεντρωθεί όλες οι εξωπραγματικές κορασίδες στο Μαϊάμι και στο Λος Άντζελες ή οι κομπάρσες που βλέπουμε στους σινεμάδες στο μπαγκράουντ, είναι οι ίδιες εκατό και τις γυροφέρνουν από ταινία σε ταινία...τελικά οι Ελληνίδες είναι θεές!!! (αποθεώστε με αναγνώστριες)




-------TO BE CONTINUED-------




Photos by H@lk and moi

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008

TA ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ

Ποιος δίνει τον παλμό σε κάθε αθλητική συνάντηση? Οι οπαδοί! Επειδή όμως ούτε εγώ έχω όρεξη να γράψω έκθεση για εισαγωγή ούτε εσείς να τη διαβάσετε, μπαίνω στο ψητό.Ο εξωτερικός συνεργάτης του blog Χρήστος Σκάνδαλος συγκέντρωσε 10 συνθήματα που άφησαν εποχή και τα παραθέτει προς τέρψιν και ευχαρίστησή σας:

Του Χρήστου Σκάνδαλου

10)Παοκτζήδες κατεβαίνουν στην Αθήνα για ματς με τον Ολυμπιακο..Τα τέμπη είναι κλειστά,από αγρότες που διαμαρτύρωνται στην κυβέρνηση.Οι παοκτζήδες ενώνονται με τους αγρότες και επινοούν το αμίμητο

ΑΓΡΟΤΗ ΠΕΙΝΑΣ;ΝΑΙ!!!

ΑΓΡΟΤΗ ΠΕΙΝΑΙ; NAI!!!


AΓΡΟΤΗ,ΠΕΙΝΑΣ,Γαμ..ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ..


9)Επίσης Παοκτζήδες,επίσης ΠΑΟΚ-Ολυμπιακος,αποθεώνουν την καράφλα του σημερινού team Manager του Ολυμπιακου τραγουδώντας..

ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑ,ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΑΔΗ Η ΧΤΕΝΑ!!

8)1992,εποχή λειψυδρίας στην Αθήνα.Πάλι Ολυμπιακός-Πάοκ,οι οπαδοί ξεκινουν τον εξής απολαυστικό διάλογο...

ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ : ΕΣΕΙΣ,ΕΔΩ,ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΣΑΣ ΓΑΜ..ΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΥΒΑ ΝΕΡΟ!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ : EΣΕΙΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΣΑΣ ΓΑΜ..ΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟ ΛΕΥΚΟ

ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ : ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ,ΤΙΣ ΜΑΝΕΣ ΜΑΣ ΤΙΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΡΧ..ΔΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΔΥΟ!!


7)Ματς μπασκετ,Παγκράτι – Περιστέρι.Χορηγός της ομάδας του Περιστερίου η γνωστή εταιρία αλλαντικών ΝΙΚΑΣ.Οι οπαδοί του Παγκρατίου,φυσικά,δεν αρνήθηκαν να το σχολιάσουν..

ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ,ΤΡΩΜΕ ΥΦΑΝΤΗΣ,ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΛΑΚΑ ΝΙΚΑ,ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜ...


6)Βουκολικό σύνθημα από οπαδούς του Παναιτωλικού για το βραζιλιάνο σέντερ φορ της Ομάδας τους,Αντεμαρ,όταν ο τελευταίος είχε 4 δοκάρια στο ίδιο παιχνίδι..

Ε’εις ρημάξ κείνου του Δουκάρρ.Αντεμάρ..Αντεμάρ...


5)ΑΕΚ-ΠΑΟΚ,εποχή πάλι που η Λίμνη της Υλίκης στερεύει..

ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ: ΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΝΕΡΟ,ΡΕ ΣΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ,ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΡΕ,ΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΝΕΡΟ,ΡΕ ΣΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ,ΟΛΟΙ ΘΑ ΨΟΦΗΣΕΤΕ ΡΕ

ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ:ΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΡΟ,ΚΟΚΑ-ΜΠΥΡΑ ΠΙΝΟΥΜΕ,ΚΟΚΚΑΛΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΡΕ,ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΜΕ,ΧΑΛΙΑ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ,ΤΟΥΜΠΑ ΘΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΡΕ\\


4)Φιέστα του Ολυμπιακού για το 7+1 πρωτάθλημα με τη Βανέσσα Αδαμοπούλου να τραγουδάει..Η Θύρα 7 δίνει ρέστα

ΓΔΥΣΟΥ,ΒΑΝΕΣΣΑ,ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ!



3)Ειδικό αφιέρωμα ΕURO 2004

ΠΑΡΤΕ ΜΑΣ ΜΙΑ ΠΙΠΑ ΣΙΛ ΒΟΥΣ ΠΛΕ.ΣΙΛ ΒΟΥ ΠΛΕ

ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ Ψ..ΛΗ ΣΑΝ ΤΟΥ ΓΚΟΥΖΓΚΟΥΝΗ,ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ,ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ

ΦΕΡΤΕ ΜΠΥΡΕΣ,ΦΕΡΤΕ ΟΥΖΑ,ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΣΕΧΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΤΟΥΖΑ


2)Βουκολικό σύνθημα Αναγέννηςσης Καρδίτσας..

ΣΚΙΣΤΙΤΣ,ΓΑΜΙΣΤΙΤΣ,ΠΕΡΙ-ΚΥ-ΚΛΩΣΤΙΤΣ!!


1)Και το αγαπημένο μου..Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δείχνουν τι σκέφτονται για την έδρα τους..

ΤΟΥΜΠΑ,ΙΡΑΝ.ΚΑΜΠΟΤΖΗ,ΒΙΕΤΝΑΜ!!


Κυριακή 20 Ιουλίου 2008

Ο Μπάμπης ο φλου...

Ποιό είναι το πιο πολυτραγουδισμένο όνομα? (σαν ερώτηση από λεύκωμα ακούγεται) Μαρία θα σκεφτήκατε όλοι και καθόλου δε σας κατηγορώ...συγχαρητήρια χάσατε! Γιατί όπως μας πληροφορεί ο αξιότιμος γκεστ σταρ του μπλογκ που φέρει το ψευδώνυμο h@lk, το πλέον πολυτραγουδισμένο όνομα είναι ο Μπάμπης!!!Αμφιβάλλετε? Διαβάστε και θα καταπιείτε τη γλώσσα σας...


-(Αχ ναι, χτύπα με) Μπάμπη...άλλη μια φορά (Baby one more time - Britney Spears)

-Εγώ κι ο Μπάμπης μου...(Me and my baby , χρησιμοποιείται κατά κόρον...οπότε δεν είναι σωστό να το καταλογίσουμε σε κάποιον)

-Θέλεις να γίνεις ο Μπάμπης μου? (Do you want to be my baby....ομοίως με παραπάνω )

-Θυμάσαι τότε που ήσουν ο Μπάμπης μου? (Do you remember when you used to be my baby ...άγνωστος )

-Μπάμπη...θα σε παρατήσω (ΠΡΟΣΟΧΉ ο αυθεντικός στίχος είναι "Μπάμπε, θα σε παρατήσω...όπως ο φιδέμπορας λέει "Τον Ψάλτε θέλω…γαμώ το σταυρολόι σου, τον Ψάλτε τον δημοσιογράφο” ) (Babe, I ‘m gonna leave you –Led Zeppelin)

-Δεν μπορώ να σε χωρίσω Μπάμπη... (I cant' quit you baby – Led Zeppelin)

-Από τότε που σε αγαπώ Μπάμπη...(Since I 've been loving you baby – Led Zeppelin)

-Από τότε που με παράτησε ο Μπάμπης μου...(Μπάμπη...Μπάμπη) έχω αρχίσει να χάνω τα λογικά μου (Since my baby left me...(Baby Baby (το προσθέτει ο Dio στο On stage των Rainbow)) Ι ''ve been losing my mind...- Deep Purple)

-Δεν είσαι ο Μπάμπης μου άλλο πια (You 're not my baby any more...Rocky Severino cult μουσικός από το Austin του Texas)

-Σε παρακαλώ, άφησε με να γίνω ο Μπάμπης σου (Please let me be your baby – Όλοι όσοι θέλουν να γίνουν ο Μπάμπης στη θέση του Μπάμπη)

- Σε παρακαλώ γίνε ο Μπάμπης μου….Γίνε ο μικρός Μπάμπης μου (Won’t you please …be my.. be my baby….be my little baby - The Ronettes – Be my Baby)

-Ουυυυ,Ουυυυυυ, Μπάμπη αγαπώ τον τρόπο σου (Οhhhhh, Baby I love your way Peter Frampton )

-Παρτούζα….(Ο Μπάμπης μου με πυροβόλησε) ( Gang Bang ( My Baby Shot me

Down) – Nancy Sinatra)

- Μπάμπη σε αγαπώ (τόσο)…. (Baby I love you (so) είναι άσκοπο να απαριθμήσουμε σε πόσα τραγούδια έχει αναφερθεί, ωστόσο προτείνουμε την cult εκδοχή του μεγάλου Andy Kim και για τους μερακλήδες punks την εκδοχή των Ramones)


του Η@lk




Ένας αυθεντικός Μπάμπης




Ένας αλλοδαπός Μπάμπης...




Ένας ιμιτασιόν Μπάμπης...




Ένας Babyς...



Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

Κάτω τα χέρια ρε!!!


Γυναίκες! Σας αγαπάμε και το δείχνουμε κάθε μέρα (''τι μωρό ατελείωτο είσαι εσύ''...,''κωλααααάρα''..., ''να σου ξεπατώσω την πατούρα...'')
Την αγάπη μας αυτή σας τη δείξαμε εμπράκτως σε βάθος χρόνου, όταν αποδεχτήκαμε την είσοδό σας στον κυριαρχικό μας χώρο. Χορέψατε ζεϊμπέκικο, σηκωθήκαμε και βαρέσαμε παλαμάκια. Μας ρωτήσατε τι είναι οφσάιντ και σας απαντήσαμε (χωρίς να ρίξουμε σιχτίρια μετά την ένατη απρόσφορη απόπειρα κατανόησης του πολυδιάστατου αυτού τεχνικού όρου). Προσφερθήκατε να δείτε αγώνα μαζί μας και νιώσαμε περήφανοι (''η δικιά μου βλέπει αγώνες μαζί μου''). Αρχίσατε να παρακολουθείτε τσόντες σωρηδόν (για να σχολιάσετε τους πρωταγωνιστές πάντα...) και δεν ξενερώσαμε με το μοναχικό αυτό άθλημα... αλλά ως εδώ! Δε θα ανεχτούμε την άλωση και αυτού του οχυρού. Σταματήστε να αποκαλείτε η μία την άλλη 'μαλάκα'! Είναι σερνικό επίθετο. Δεν ταιριάζει! Μας την σπάτε απίστευτα! Να πάτε να βρείτε δική σας λέξη ρε!!! Ζηλιάρες... άι σιχτίρι πια! Ο μαλάκας ανήκει στους άντρες!!!-κατά το η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες...